Antoni Żarliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Żarliński (ur. w 1838[1] lub 1839[2] roku w Skrzynkach; zm. 11 października 1909 roku w Krakowie) – kapitan kosynierów w oddziale Mariana Langiewicza w powstaniu styczniowym.

Był synem Hieronima Żarlińskiego (majora wojsk napoleońskich, właściciela Naruszewa i Skrzynek) i Joanny z Falędzkich Żarlińskiej. Pracował jako urzędnik w biurze naczelnika wojennego guberni płockiej. Od 1861 roku był uczniem Polskiej Szkoły Wojskowej w Genui i Cuneo. Walczył pod Chrobrzem i Grochowiskami. Po powstaniu był urzędnikiem Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. Pochowany w Krakowie w dniu 13 października 1909 r.

Zmarli powstańcy 1863 roku zostali odznaczeni przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego 21 stycznia 1933 roku Krzyżem Niepodległości z Mieczami[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Taką datę urodzenia podaje dziennik Nowa Reforma, wydanie z dnia 13 października 1909 r., s. 2.
  2. Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864, Lwów 1904, s. 417.
  3. Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z mieczami poległym i zmarłym Powstańcom 1863 r. (M.P. z 1933 r. nr 24, poz. 32).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864, Lwów 1904, s. 417.
  • Dziennik Nowa Reforma, nr 469, 13 X 1909 r., s. 2