Antoni Adam Piotrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy malarza. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Antoni Adam Piotrowski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 września 1853
Nietulisko Duże
Data i miejsce śmierci 12 grudnia 1924
Warszawa
Dziedzina sztuki malarstwo
Odznaczenia
Order Waleczności IV klasy (Bułgaria) Order Świętego Aleksandra (Bułgaria) Order Zasługi Cywilnej (Bułgaria)
W leśniczówce, drzeworyt na podstawie rysunku Antoniego Piotrowskiego, 1873
Wiosna

Antoni Adam Piotrowski (ur. 7 września 1853 w Nietulisku koło Kunowa, zm. 12 grudnia 1924 w Warszawie) – polski malarz, rysownik, ilustrator.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ojciec artysty był urzędnikiem w walcowni żelaza w Nietulisku. Piotrowski uczył się malarstwa u profesora Wojciecha Gersona, w 1875 roku wyjechał na studia do Monachium (w końcu października 1875 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych - Naturklasse)[1], następnie od 1877 roku był uczniem Jana Matejki w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 18721882 przebywał w Paryżu. W 1885 roku wyjechał do Bułgarii jako korespondent i rysownik pism brytyjskichThe Graphic i The Illustrated London News oraz francuskich Illustration i Le Monde Illustré.

Brał udział jako ochotnik w wojnie serbsko-bułgarskiej (18851886), został odznaczony bułgarskim Orderem Św. Aleksandra II klasy[2], Orderem Waleczności i Medalem Wojskowym, a dziewięć obrazów i wszystkie rysunki z wojny zostały zakupione przez rząd bułgarski. Na zamówienie księcia Ferdynanda namalował portret księcia, za co został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Cywilnej.

W 1900 roku osiadł w Warszawie. W 1925 roku odbyła się pośmiertna wystawa prac w „Zachęcie”. Był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”.

Malował głównie sceny rodzajowe, także portrety i obrazy historyczne. Do ważniejszych prac należą:

  • Pochód rekrutów
  • cykl obrazów z wojny serbsko-bułgarskiej
  • Nimfy i Satyry
  • portrety:
    • ks. Aleksandra Battemberskiego
    • ks. Ferdynanda Rumuńskiego
  • szereg ilustracji w czasopismach polskich

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. I. Królewska Akademia Sztuk Pięknych... [w:] H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914 (materiały źródłowe), wyd. II, Kraków: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, 1994, s. 12, ISBN 83-903086-1-4.
  2. Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających. T. VII. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2003, s. 211

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]