Antoni Bieniaszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Bieniaszewski
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1919
Syberia
Data i miejsce śmierci 15 grudnia 2015
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki Batalion „Kiliński”
Stanowiska dowódca plutonu
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Antoniego Bieniaszewskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Antoni Bieniaszewski (ur. 23 grudnia 1919 w Kemerowie koło Tomska na Syberii[1], zm. 15 grudnia 2015 w Warszawie) – podpułkownik Wojska Polskiego w stanie spoczynku[1], uczestnik powstania warszawskiego, podczas którego był dowódcą III plutonu VIII kompanii batalionu „Kiliński” walczącego w Śródmieściu. Przewodniczący środowiska byłych żołnierzy batalionu „Kiliński”, kawaler Orderu Virtuti Militari

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Stanisława i Jadwigi z domu Neuman. Po I wojnie światowej w 1921, Antoni z rodziną repatriował się do Polski. W 1938 jako absolwent Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie otrzymał świadectwo maturalne[1]. Po maturze wstąpił jako ochotnik do Szkoły Podchorążych Rezerwy artylerii Przeciwlotniczej stacjonującej w Trauguttowie koło Brześcia nad Bugiem, a którą ukończył w maju 1939[1]. Po ukończeniu szkoły w stopniu plutonowego podchorążego rezerwy otrzymał skierowanie do 1 pułku artylerii przeciwlotniczej w Warszawie celem odbycia praktyki, który we wrześniu 1939 był jego pułkiem macierzystym[1]. Będąc w artylerii przeciwlotniczej, uczestniczył w obronie Warszawy podczas wojny obronnej Polski w 1939 roku. Od stycznia 1940 działał w konspiracji; był dowódcą 3 plutonu 8 kompanii w Kedywie. W powstaniu dowodził plutonem walczącym w rejonie Alei Jerozolimskich.

3 maja 2006 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński odznaczył Antoniego Bieniaszewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2]. Otrzymał także Order Virtuti Militari.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[3] (kwatera 174-2-34)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Szostak 2008 ↓, s. 65.
  2. M.P. z 2006 r. nr 43, poz. 460
  3. Antoni Stanisław Bieniaszewski. W: Muzeum Powstania Warszawskiego [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2016-08-11].
  4. Cmentarz Stare Powązki: ADOLF NEUMAN, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-10-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Szostak: Zeszyty Historyczne - Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari w kraju i na obczyźnie, część II - Wojenne i powojenne losy Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari (noty biograficzne). Warszawa: Stowarzyszenie-Klub Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari, 2008. ISSN 1895-9482.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]