Antoni Cebulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Cebulski
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1895
Wielkie Drogi
Data i miejsce śmierci 5 sierpnia 1964
Kraków
Przebieg służby
Lata służby 1914-1945
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Batalion KOP „Kleck”
2 Pułk Piechoty Legionów
8 Pułk Piechoty Legionów
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Późniejsza praca księgowy w Wydawnictwie Literackim w Krakowie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa

Antoni Feliks Cebulski (ur. 2 stycznia 1895 w Wielkich Drogach, zm. 5 sierpnia 1964 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wojskiem był związany od sierpnia 1914, gdy po ukończeniu nauki w wadowickim gimnazjum, wstąpił do tworzących się Legionów Polskich, otrzymując wówczas przydział do 2 pułku piechoty. Służąc w tej jednostce do 1918, awansował na stopień podporucznika. Przeniesiony do II Korpusu Polskiego na Wschodzie, dowodził kompanią 14 pułku strzelców polskich i wziął udział w bitwie pod Kaniowem[1]. Następnie oddelegowany do działającej na terenie Ukrainy, Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie prowadził swoją działalność do grudnia 1918.

Od stycznia 1919 do 1924, służył w stopniu kapitana w 2 pułku piechoty Legionów i 19 pułku piechoty. W tym czasie awansował do stopnia majora. Pomiędzy grudniem 1924 a czerwcem 1925 służył w sztabie 5 Dywizji Piechoty. Z kolei od czerwca 1925 był ponownie w 19 pp na stanowisku kwatermistrza. 28 stycznia 1931 otrzymał przeniesienie do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy Baonu KOP „Kleck”[2]. W kwietniu 1934 został przeniesiony do 2 pp Leg. w Sandomierzu na stanowisko dowódcy I batalionu detaszowanego w Staszowie[3]. Do marca 1939 pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy 2 pp Leg.

W marcu 1939 roku objął dowództwo 8 pułku piechoty Legionów w Lublinie. W czasie kampanii wrześniowej wraz ze swoim oddziałem wziął udział w bitwie pod Iłżą oraz w walkach na Zamojszczyźnie.

Po klęsce wrześniowej, dokonał udanej ucieczki z niemieckiego transportu i ukrywał się w podlubelskich wsiach. W tym czasie podjął próbę współorganizowania struktur konspiracyjnych na terenie Lubelszczyzny. W lutym 1940, został aresztowany i osadzony w Oflagu VI B DösselWarburg, gdzie przebywał do końca wojny.

Po zakończeniu wojny powrócił do kraju. W powojennych realiach podejmował się rozmaitych zajęć, na ogół urzędniczych jako księgowy. Ostatnim jego miejscem zatrudnienia na tym stanowisku było Wydawnictwo Literackie w Krakowie. Tam zmarł pozostawiając po sobie córkę Zofię, oraz syna Władysława. Został pochowany na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • major – 1 grudnia 1924 r. ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 r. i 143 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty
  • podpułkownik – 27 czerwca 1935 r. ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 r. i 6 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b „Na wniosek gen. br. Hallera Józefa za męstwo i odwagę wykazane w bitwie Kaniowskiej w składzie b. II Korpusu Wschodniego w dniu 11.5.18 r.”, Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2098 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 42, s. 1673)
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 30.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 181.
  4. Decyzja Naczelnika Państwa z 12 grudnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 270)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik Biograficzny Miasta Lublina, pod redakcją Tadeusza Radzika, Adama A. Witusika i Jana Ziółka, Tom drugi, Wydawnictwo UMCS, Lublin 1996, s. 51.
  • Roczniki Oficerskie: 1923, 1924, 1928, 1932.