Antoni Miączyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Miączyński
Herb
Herb Suchekomnaty
Rodzina Miączyńscy
Data urodzenia 1691
Data śmierci 1774
Ojciec Atanazy Miączyński
Matka Helena Łuszkowska
Żona

Dorota księżna Woroniecka

Dzieci

Teresa Miączyńska
Leon Miączyński
Stanisław August Miączyński
Józef Miączyński
Aleksander Kajetan Miączyński
Antonina Aniela Miączyńska

Odznaczenia
Order Orła Białego

Antoni Miączyński herbu Suchekomnaty (ur.1691, zm. 1774) – syn Atanazego Miączyńskiego oraz Heleny Łuszkowskiej. Rotmistrz chorągwi pancernej, pułkownik JKMci (1727). Po ojcu wskutek cesji ojca został starostą grodowym łuckim. Od 1723 roku do 1762 starosta łosicki[1], w tym czasie jest również dowódcą chorągwi pancernej. 6 grudnia 1738 zostaje kasztelanem podlaskim, tym samym zostaje senatorem. Jeszcze tego samego dnia zostaje odznaczony Orderem Orła Białego. 17 sierpnia 1771 roku został wojewodą podlaskim. Od 1729 roku mąż księżnej Doroty Woronieckiej herbu Korybut (córka Mikołaja Antoniego[2], kasztelana czernihowskiego, starostę średzkiego, tenutarkę na Krutniowie[3], ur. 1712, zm. 1785). Poseł oraz senator na sejm.

Potomkowie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Hr. Dunin-Borkowski: Almanach błękitny : genealogia żyjących rodów polskich. Lwów, Warszawa, 1908, s. 606—607.


Poprzednik
Bernard Stanisław Gozdzki
POL województwo podlaskie IRP COA.svg wojewoda podlaski
1771 – 1774
POL województwo podlaskie IRP COA.svg Następca
Józef Salezy Ossoliński