Antoni Olesiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Popiersie Marcelego Nenckiego (zm. 1901)

Antoni Olesiński (ur. 1855, zm. 8 kwietnia 1904) – warszawski rzeźbiarz, specjalizujący się w rzeźbie nagrobnej, autor nagrobków na Cmentarzu Powązkowskim i Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie oraz w kościołach warszawskich.

Był uczniem Bolesława Syrewicza (1835-1899). Jego uczniem był Jan Antoni Biernacki (1879-1930).

Nagrobki na Cmentarzu Powązkowskim[edytuj | edytuj kod]

  • Nagrobek Irenki i Zygmusia Kurella (1901)
  • Nagrobek Irusi Zagrodzkiej (1901)
  • Plakieta portretowa Jerzego Alexandrowicza (1894)
  • Płaskorzeźby w kaplicy Leopolda Juliana Kronenberga

Nagrobki na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim[edytuj | edytuj kod]

Rzeźby w kościołach warszawskich[edytuj | edytuj kod]

  • Rzeźby na tympanonie kościoła Wszystkich Świętych na pl. Grzybowskim
  • Epitafia Antoniego Kaczanowskiego (1896) i Henryka Perzyńskiego (1899) w kościele OO. Franciszkanów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Irena Kwiatkowska, Rzeźbiarze warszawscy XIX wieku, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, ISBN 83-01-08790-0, OCLC 830050175.