Antoni Pawlak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy poety i publicysty. Zobacz też: Antoni Pawlak – sportowiec.
Antoni Pawlak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1952
Sopot
Zawód, zajęcie poeta, publicysta, urzędnik samorządowy
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Antoni Pawlak (ur. 4 sierpnia 1952 w Sopocie) – polski poeta, publicysta i urzędnik samorządowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku. Studiował także historię filozofii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

W okresie szkoły średniej uczestniczył w grupie samokształceniowej prowadzonej przez Ludwika Wiśniewskiego. W 1972 został skazany na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzyletni okres próby za kolportaż ulotek wzywających do bojkotu wyborów do Sejmu PRL. Współpracował później z redakcjami pism drugiego obiegu (tj. Biuletyn Informacyjny KSS „KOR” i „Zapis”), był też członkiem redakcji kwartalnika „Puls”. W sierpniu 1980 uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej, wstąpił do „Solidarności”, był etatowym pracownikiem związku (przy zarządzie Regionu Mazowsze), m.in. współredaktorem pisma „Głos Wolny” wydawanego w czasie I Krajowego Zjazdu Delegatów w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go na okres od grudnia 1981 do lipca 1982. Po zwolnieniu nadal współpracował z wydawnictwami podziemnymi. Pod koniec lat 80. pracował w miesięczniku „Powściągliwość i Praca”.

W 1989 dołączył do zespołu „Gazety Wyborczej”, pracował w nim do 1993, w tym od 1991 jako redaktor dodatku „Gazeta o Książkach”. Później do 1996 był zatrudniony w redakcji „Super Expressu”. Był także współredaktorem kwartalnika literackiego „Migotania, przejaśnienia”, redaktorem naczelnym wydawnictwa Tower Press i wiceprezesem wydawnictwa Literatura.net.pl.

W czerwcu 2006 objął funkcję doradcy prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza ds. kultury. Od kwietnia 2007 do stycznia 2017 był rzecznikiem prasowym prezydenta Gdańska, pozostał w Urzędzie Miasta Gdańska jako doradca i główny specjalista w kancelarii prezydenta Gdańska[1].

Jest autorem około 20 książek poetyckich. W 1983 otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich, a w 2009 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[2]. W 2011 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Czynny całą dobę (1975)
  • Jestem twoim powolnym mordercą (1976)
  • Czy jesteś gotów... (1981)
  • Książeczka wojskowa (1981)
  • Obudzimy się nagle w pędzących pociągach (1981)
  • Portret wspólny (współautor Marian Terlecki, 1981)
  • Trzęsą się portki pętakom (1981)
  • Grypsy (1982)
  • Brulion wojenny (1983)
  • Cztery poematy (1983)
  • Wbrew nam (1983)
  • *** (1984)
  • Każdy z was jest Wałęsą (współautor Marian Terlecki, 1984)
  • Powtórka (1984)
  • Zmierzch i grypsy (1984)
  • Trudny wybór-wierszy – Schwierige Gedicht-Auswahl (1987)
  • Tryptyk o klęsce; Nie jestem poetą (1989)
  • Zamiast (1989)
  • Długie noże, krótkie sukienki (1990)
  • Kilka słów o strachu (1990)
  • Nasze kobiety się starzeją (1995)
  • Zmarli tak lubią podróże (1998)
  • Akt personalny (1999)
  • Strach w moich oczach jest głęboki jak studnia (2002)
  • Mroczne tajemnice małych dziewczynek (2012)
  • Walizka światła (2016)[4]
  • Zapiski na paczce papierosów (2018)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Pawlak po 10 latach przestaje być rzecznikiem prezydenta Gdańska. W zamian Magdalena Skorupka-Kaczmarek. gdansk.pl, 31 stycznia 2017. [dostęp 2017-02-05].
  2. Medale Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl, 1 czerwca 2009. [dostęp 2012-08-12].
  3. M.P. z 2012 r. poz. 394
  4. Antoni Pawlak: „Walizka światła”. instytutmikolowski.pl. [dostęp 2017-08-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]