Antoni Potkański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Potkański
Herb
Brochwicz
Rodzina Potkańscy
Data śmierci luty 1782
Ojciec Jan Potkański
Matka Krystyna Gozdzka
Żona

Ludwika Rostworowska

Dzieci

Jacek, Franciszek, Wincenty, Stanisław

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Antoni Potkański herbu Brochwicz (zm. w lutym 1782 roku) – podkomorzy sandomierski w 1762 roku, chorąży stężycki w latach 1755-1762.

Był synem Jana Potkańskiego łowczego sandomierskiego bratem Józefa, biskupa i jezuity Franciszka oraz zakonnika z zakonu pijarów Florentego Jana. W 1733 był podczaszym urzędowskim i podpisał akt elekcji Stanisława Leszczyńskiego z województwem sandomierskim. Zapewne w r. 1755 został chorążym stężyckim. Był posłem województwa sandomierskiego na sejm 1760 roku. W 1764 roku był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa sandomierskiego[1]. 15 maja 1774 otrzymał Order Świętego Stanisława był deputatem na Trybunał Koronny. Z ramienia sejmu 1773–1775 był członkiem 7 komisji do rozsądzenia spornych spraw majątkowych. W 1778 posłował na sejm z województwa sandomierskiego. Powołany został w skład komisji do skontrolowania prac Komisji Edukacji Narodowej. Był właścicielem Blizina i Potworowa.

Żonaty z Ludwiką Rostworowską podkomorzanką sandomierską miał 4 synów: Jacka rotmistrza kawalerii, Franciszka porucznika kawalerii, Wincentego (1777–1812), pułkownika wojsk napoleońskich i Stanisława (zm. 1793), kanonika krakowskiego oraz 3 córki Anielę, Mariannę i Barbarę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biografia w iPSB
  • Dyaryusz sejmu walnego warszawskiego 6 października 1760 r. zaczętego, dodatek spis posłów, w: Przegląd Archeologiczny, z. IV, Lwów 1888, s. 180.
  • Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 206.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 45.