Antoni Tyszarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Tyszarski
Starszy sierżant Starszy sierżant
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1909
Przeworsk Polska
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1987
Przeworsk Polska
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich
Główne wojny i bitwy II wojna światowa: Bitwa o Tobruk, Bitwa o Monte Cassino
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Gwiazda Afryki Gwiazda Włoch Gwiazda za Wojnę 1939-1945 Defence Medal

Antoni Tyszarski (ur. 17 lutego 1909 w Przeworsku, zm. 1 lipca 1987 tamże) – polski żołnierz, uczestnik walk o Tobruk i Monte Cassino.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szkołę podstawową ukończył w Przeworsku. Osiągnąwszy pełnoletniość, został powołany do służby wojskowej. Po jej zakończeniu pozostał w wojsku jako instruktor. Wybuch II wojny światowej zastał go dowódcą rowerowej drużyny zwiadowczej. Wraz ze swoją drużyną uczestniczył w osłanianiu ewakuacji 22 Dywizji Piechoty z Jarosławia na linii kolejowej Przeworsk–Rozwadów.

Walczył w kilku potyczkach z oddziałami niemieckimi. 19 września 1939, w czasie marszu na Tomaszów Lubelski, 22 Dywizja została rozformowana. 28 września Antoni Tyszarski dotarł w rejon Szówska, a następnie do Przeworska. 20 września został aresztowany i osadzony Jarosławiu, a po 12 dniach zwolniony. Ponownie trafił do aresztu 6 listopada, wraz z grupą prominentnych mieszkańców miasta.

Wraz z Franciszkiem Sabanem i Bolesławem Nowakowskim 27 kwietnia 1940 przekroczył granicę w okolicach Miejsca Piastowego i przez Słowację trafił na Węgry. Udał się do miejscowości Zahon, gdzie znajdował się punkt zborny dla uciekinierów z Polski.

Poprzez zieloną granicę wraz z towarzyszami dostał się do Jugosławii a następnie przez Bułgarię, Grecję i Turcję przybył do Aleppo w Syrii. Został skierowany do obozu Homs, gdzie organizowano Samodzielną Brygadę Strzelców Karpackich. 9 czerwca 1940 wraz z Brygadą dotarł (przez Liban) do Palestyny, 1 lipca przybył do miejscowości Samekh, a następnie do obozu w Latrun. Przez Aleksandrię trafił do Tobruku. Tam wziął udział we wznoszeniu fortyfikacji, a potem w wielu akcjach bojowych. W czasie jednej z takich akcji wraz z 15-osobową grupą natarł na pozycje niemieckie, niszcząc baterię ciężkich moździerzy. Za ten czyn otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari i pochwałę od generała Sikorskiego.

Następnie Antoni Tyszarski objął funkcję dowódcy zwiadu do wykonywania szczególnie niebezpiecznych zadań. W grudniu 1943 wraz z brygadą przybył do Włoch. Uczestniczył w bitwie o Monte Cassino, po czym został skierowany na Linię Gustawa. W marcu 1945 udał się na urlop do Palestyny. Przez Bolonię wrócił do Polski i w 1946 osiedlił się w Przeworsku. W czasie działań wojennych był pięciokrotnie ranny. Za udział w walkach otrzymał 30 medali i odznaczeń.

Uprawiał lekkoatletykę: bieg na 100 metrów, skok w dal, pchnięcie kulą. Był zawodnikiem i trenerem klubu Czarni Przeworsk. Zmarł 1 lipca 1987. Pochowany został na Starym Cmentarzu w Przeworsku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Pelc (red.): Ósmy wiek Przeworska. Przeworsk: Resprint, 2012.