Antoni Wrzosek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Wrzosek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1908
Kraków
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1983
Kraków
Zawód, zajęcie geograf
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego

Antoni Wrzosek (ur. 15 lipca 1908 w Krakowie, zm. 13 grudnia 1983 tamże) – geograf, profesor geografii Uniwersytetu Jagiellońskiego; specjalizował się w geografii turyzmu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Antoni Wrzosek był absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1933 roku obronił pracę doktorską. Następnie pracował w Instytucie Bałtyckim w Toruniu oraz Gdyni, Katedrze Antropologii Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1936-1939 pełnił funkcję wicedyrektora Instytutu Śląskiego w Katowicach. Po II wojnie światowej powrócił do pracy w katowickim Instytucie; został wówczas prezesem tamtejszego Oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. W 1947 roku przeniósł się do Wrocławia, gdzie w latach W latach 1947-1948 wraz z Mieczysławem Klimaszewskim opracował polskie nazewnictwo w Sudetach. W 1948 roku habilitował się na Uniwersytecie Wrocławskim, a w latach 1953-1955 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Ekonomicznej we Wrocławiu. W 1955 roku powrócił do Krakowa, by objąć kierownictwo Katedry Geografii Ekonomicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego; funkcję tę pełnił do 1978 roku. Ponadto w latach 1955-1965 kierował Katedrą Geografii Regionalnej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie.
Antoni Wrzosek był również członkiem Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju Polskiej Akademii Nauk oraz Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich Polskiej Akademii Nauk, któremu przewodniczył w latach 1969-1971. Przyznano mu także członkostwo honorowe Polskiego Towarzystwa Geograficznego.

Oprócz pracy naukowej Antoni Wrzosek działał prężnie w organizacjach turystycznych: Polskim Towarzystwie Tatrzańskim, Polskim Towarzystwie Krajoznawczym, a następnie w PTTK. Jako działacz turystyczny otrzymał m.in. legitymację Honorowego Przodownika GOT wraz z odznaką (1969) oraz legitymację "Zasłużony działacz turystyki" (1971). Publikował również liczne artykuły, m.in. w roczniku "Wierchy". Jego przedwojenne publikacje dotyczyły Karpat Wschodnich oraz Tatr, natomiast po wojnie pisał głównie na temat Sudetów i Dolnego Śląska. Opracował również biografie geografów: Ludomira Sawickiego oraz Františka Vitáska.

Zmarł 13 grudnia 1983 w Krakowie. Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Rakowickim[1] 17 grudnia 1983.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Śląsk. Obraz geograficzno-gospodarczy (1948),
  • Województwo wrocławskie (1952),
  • Nowe ziemie Śląska jako teren turystyczny (1946),
  • Turystyka i uzdrowiska na Dolnym Śląsku (1947),
  • Turystyka i uzdrowiska na Śląsku (1948),
  • Ziemia Kłodzka (1949),
  • Przewodnik po Wrocławiu (1948).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]