Aparat skrzynkowy AB

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aparat skrzynkowy AB – przyrząd służący do badania kąta tarcia wewnętrznego, kohezji oraz do wyznaczania wytrzymałości gruntu na ścinanie. Do badania wykorzystuje się próbki gruntu o nienaruszonej strukturze (NNS). Przyrząd składa się z dwóch skrzynek o tych samych wymiarach, połączonych ze sobą jednym bokiem, tworząc skrzynkę o wymiarach 6 cm × 6 cm × 2 cm. Jedna ze skrzynek jest przytwierdzona na stałe do przyrządu, natomiast druga, ruchoma, służy do ścinania gruntu[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roman Czarnota-Bojarski Warszawa 1973. Mechanika gruntów i fundamentowanie. cz. 1 i 2
  2. Irena Świeboda, Rzeszów 1980. Mechanika gruntów: laboratorium