Arkadij Bojcow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arkadij Bojcow
Арка́дий Бойцо́в
7 zwycięstw
generał-major lotnictwa generał-major lotnictwa
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1923
Podolsk, Rosyjska FSRR
Data i miejsce śmierci 15 czerwca 2000
Samara, Rosja
Przebieg służby
Lata służby 1941–1976
Siły zbrojne Wojskowe Siły Powietrzne
Główne wojny i bitwy II wojna światowa;
Wojna koreańska
Późniejsza praca dyrektor szkoły lotniczej
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order LeninaOrder LeninaOrder Wojny Ojczyźnianej I klasyOrder Czerwonej GwiazdyOrder Czerwonej GwiazdyOrder Czerwonej GwiazdyMedal „Za Zasługi Bojowe”Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”Medal Weterana Sił Zbrojnych ZSRR40 years saf rib.png60 years saf rib.png70 years saf rib.png

Arkadij Siergiejewicz Bojcow (ros. Аркадий Сергеевич Бойцов; ur. 17 marca 1923 w Podolsku, zm. 15 czerwca 2000 w Samarze) – radziecki generał-major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1953).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczył się w technikum w Moskwie i aeroklubie w Moskwie, w kwietniu 1941 został powołany do Armii Czerwonej, w 1942 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Czernihowie ewakuowaną do Kyzył-Arwatu i został pilotem pułku lotnictwa obrony przeciwlotniczej.

Od października 1942 w stopniu młodszego lejtnanta brał udział w wojnie z Niemcami, wykonał 15 lotów bojowych, jednak nie staczał wówczas walk powietrznych i nie odnosił zwycięstw. W 1946 został dowódcą klucza, w styczniu 1952 przybył do północnych Chin, po czym włączył się do walk wojny w Korei. Do końca sierpnia 1952 wykonał 55 lotów bojowych i stoczył ponad 30 walk powietrznych, w których zestrzelił osobiście 7 amerykańskich samolotów, a 2 uszkodził, oraz strącił 15 samolotów przeciwnika w grupie. Po powrocie do ZSRR objął dowództwo eskadry.

W 1958 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną i został dowódcą pułku lotniczego, później zastępcą dowódcy dywizji lotniczej, w 1966 ukończył Akademię Sztabu Generalnego i w 1967 został dowódcą 119. Myśliwskiej Dywizji Lotniczej w Tyraspolu. Od września 1971 do października 1976 został zastępcą dowódcy Sił Wojskowo-Powietrznych Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, następnie został zwolniony do rezerwy w stopniu generała majora lotnictwa, 1987–1993 był dyrektorem szkoły młodych lotników-kosmonautów w Kujbyszewie/Samarze.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I inne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]