Artemiusz (Snigur)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artemiusz
Артемий
Aleksandr Snigur
Александр Снигур
Arcybiskup chabarowski i nadamurski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 5 września 1962
Dnieprodzierżyńsk
Arcybiskup chabarowski i nadamurski
Okres sprawowania od 2018
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia chabarowska
Śluby zakonne 31 marca 1996
Diakonat 17 grudnia 1995
Prezbiterat 11 lutego 1996
Nominacja biskupia 22 marca 2011
Chirotonia biskupia 10 kwietnia 2011
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 10 kwietnia 2011
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Chrystusa Zbawiciela
Konsekrator Cyryl
Współkonsekratorzy Juwenaliusz (Pojarkow), Warsonofiusz (Sudakow), Longin (Tałypin), Arseniusz (Jepifanow), Tichon (Jemieljanow), Eugeniusz (Rieszetnikow), Marek (Tużykow), Merkuriusz (Iwanow), Aleksander (Agrikow), Sergiusz (Czaszyn), Sebastian (Osokin)
Aleksandr Snigur
Александр Снигур
ilustracja
kapitan kapitan
Przebieg służby
Lata służby 1984–1992
Siły zbrojne Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej

Artemiusz, imię świeckie Aleksandr Nikołajewicz Snigur (ur. 5 września 1962 w Dnieprodzierżyńsku) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1984 ukończył uniwersytet wojskowo-transportowy w Leningradzie, po czym został skierowany do służby w Ałmaty. W 1992 z powodu braku etatów został w stopniu kapitana przeniesiony do rezerwy. W latach 1992–1995 uczestniczył w budowie cerkwi Narodzenia Pańskiego w Ałma-Acie. W 1995 wstąpił jako posłusznik do Szartomskiego Monasteru św. Mikołaja w Wwiedieniju. 17 grudnia 1995 w soborze Przemienienia Pańskiego w Iwanowie został wyświęcony na diakona przez arcybiskupa iwanowskiego i kineszemskiego Ambrożego. 11 lutego 1996 ten sam hierarcha udzielił mu święceń kapłańskich. 31 marca 1996 złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Artemiusz, nadanym na cześć św. sprawiedliwego Artemiusza Wierkolskiego.

W listopadzie tego samego roku został przeniesiony do pracy duszpasterskiej w eparchii nowosybirskiej, gdzie zaangażował się w pracę misyjną i w organizację życia monastycznego. W 1997 został przełożonym monasteru św. Michała Archanioła w Małoirmience (od 1998 przeniesiony do Kozychy). Od 2004 kierował oddziałem architektonicznym eparchii, nadzorującym budowę nowych cerkwi. W tym samym roku ukończył w trybie zaocznym moskiewskie seminarium duchowne, zaś w 2008 w analogiczny sposób Moskiewską Akademię Duchowną.

22 marca 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nominował go na biskupa pietropawłowskiego i kamczackiego. 3 kwietnia 2011 otrzymał godność archimandryty. 10 kwietnia tego samego roku, w soborze Chrystusa Zbawiciela w Moskwie, miała miejsce jego chirotonia biskupia, w której wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Cyryl, metropolici kruticki i kołomieński Juwenaliusz, sarański i mordowski Warsonofiusz, arcybiskupi kliński Longin, istriński Arseniusz, nowosybirski i berdski Tichon, wieriejski Eugeniusz, chabarowski i nadamurski Marek, biskupi zarajski Merkuriusz, dmitrowski Aleksander, sołniecznogorski Sergiusz, karagandyjski i szachtyński Sebastian[1].

W 2016 otrzymał godność arcybiskupią[2]. Dwa lata później został przeniesiony na katedrę chabarowską i nadamurską[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Ignacy (Połogrudow)
Biskup pietropawłowski
2011 – 2018
Następca
Teodor (Małachanow)
Poprzednik
Włodzimierz (Samochin)
Biskup chabarowski
od 2018
Następca
Nadal sprawuje urząd