Artur Szewczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Artur Szewczyk (ur. 26 czerwca 1905 w Łodzi, zm. 24 grudnia 1973 w Londynie) – polski działacz socjalistyczny i niepodległościowy.

Od 1929 r. urzędnik Zarządu Miejskiego w Łodzi. Działacz łódzkiego oddziału Związku Lokatorów i Sublokatorów.

Od 1927 r. członek władz łódzkiej organizacji OM TUR, w 1932 r. członek Komitetu Centralnego OM TUR. Członek Polskiej Partii Socjalistycznej w Łodzi. Od 1933 r. sekretarz, od 1936 r. wiceprzewodniczący, a od 1937 r. przewodniczący Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS w Łodzi. Od 1934 do 1939 r. członek Rady Naczelnej PPS. Od 1938 do 1939 r. wiceprezydent Łodzi.

W czasie wojny więzień obozów sowieckich (1939–1941. Po amnestii delegat Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej w Czelabińsku. Aresztowany i skazany na karę śmierci. W 1943 r. deportowany z ZSRR. Po wojnie zamieszkał w Londynie. Wiceprezes Związku Robotników i Rzemieślników w Wielkiej Brytanii.

Działacz Polskiej Partii Socjalistycznej na emigracji. Jeden z najbliższych współpracowników Zygmunta Zaremby. Od 1948 do 1952 r. sekretarz Rady Partyjnej PPS, od 1952 r. członek Centralnego Komitetu Zagranicznego PPS. Od 1959 jego wiceprzewodniczący, a od 1961 r. przewodniczący CKZ PPS. Od 1968 do 1973 r. przewodniczący Rady Centralnej PPS.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]