Arturo Araujo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arturo Araujo
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1878
Caja Seca
Data i miejsce śmierci 1967
San Salvador
Prezydent Salwadoru
Okres od marca 1931
do grudnia 1931
Przynależność polityczna Partia Pracy
Wiceprezydent Maximiliano Hernández Martínez
Poprzednik Pío Romero Bosque
Następca rząd cywilny

Arturo Araujo (ur. 1878, zm. 1967) – inżynier i polityk salwadorski, utworzony przez niego rząd został obalony w wyniku wojskowego zamachu stanu.

Przywódca Partii Pracy (Partido Laborista) popieranej przez studentów, robotników i PCS. Po zwycięstwie w wyborach w 1931 zorganizowanych przez prezydenta Pío Romero Bosque, stanał na czele rządu, który ustanowił swobody obywatelskie i zalegalizował PCS[1]. Kryzys światowy w tym spadek cen kawy wywołał niepokoje, na skutek których jego rząd został obalony przez grupę młodych wojskowych, inspirowanych przez gen. Maximiliano Martíneza[2]. Araujo wraz z rządem schronił się w Gwatemali[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Łepkowski: Zamachy stanu,przewroty, rewolucje. Ameryka Łacińska w XX w.. Warszawa: Czytelnik, 1983. ISBN 83-07-00833-6.