Atje Keulen-Deelstra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Atje Keulen-Deelstra
Nederlandse schaatskampioenschappen Deventer dames en Atje Keulen Deelstra - Bestanddeelnr 925-2918.jpg
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1938
Grouw, Holandia
Data i miejsce śmierci 22 lutego 2013
Leeuwarden, Holandia
Dyscypliny łyżwiarstwo szybkie
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Srebro Sapporo 1972 1000 m
Brąz Sapporo 1972 1500 m
Brąz Sapporo 1972 3000 m
Mistrzostwa świata w wieloboju
Złoto West Allis 1970 wielobój
Złoto Heerenveen 1972 wielobój
Złoto Strömsund 1973 wielobój
Złoto Heerenveen 1974 wielobój
MŚ w wieloboju sprinterskim
Srebro Oslo 1973 wielobój
Srebro Innsbruck 1974 wielobój
Brąz West Allis 1970 wielobój

Atje Keulen-Deelstra (ur. 31 grudnia 1938 w Grouw - zm. 22 lutego 2013 w Leeuwarden) – holenderska łyżwiarka szybka, trzykrotna medalistka olimpijska i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczęła dopiero w wieku 31 lat, po urodzeniu trójki dzieci[1]. Pierwszy sukces w karierze osiągnęła w 1970 roku, zwyciężając podczas wielobojowych mistrzostw świata w West Allis. W tym samym roku zdobyła też brązowy medal na mistrzostwach świata w wieloboju sprinterskim w West Allis, ulegając tylko dwóm reprezentantkom ZSRR: Ludmile Titowej i Ninie Statkiewicz. W 1972 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Sapporo, zdobywając trzy medale. W pierwszym starcie, biegu na 500 m była szósta, jednak już dwa dni później zdobyła srebrny medal w biegu na 1000 m. Rozdzieliła tym samym Monikę Pflug z RFN i Amerykankę Anne Henning. Wywalczyła także brązowe medale na dystansach 1500 i 3000 m, w obu przypadkach przegrywając tylko ze swą rodaczką Stien Baas-Kaiser i Dianne Holum z USA. W tym samym roku zwyciężyła na wielobojowych mistrzostwach świata w Heerenveen oraz wielobojowych mistrzostwach Europy w Inzell. Kolejne trzy medale zdobyła w 1973 roku, zwyciężając na wielobojowych mistrzostwach świata w Strömsund i mistrzostwach Europy w Brandbu oraz zajmując drugie miejsce na sprinterskich mistrzostwach świata w Oslo, gdzie przegrała tylko z Sheilą Young z USA. Wyniki te powtórzyła w 1974 roku, zdobywając złote medale podczas wielobojowych mistrzostw świata w Heerenveen i mistrzostw Europy w Medeo oraz srebrny na sprinterskich mistrzostwach świata w Innsbrucku.

Dwukrotnie ustanawiała rekordy świata[2].

Jej córka, Boukje Keulen również uprawiała łyżwiarstwo szybkie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]