August Potocki (1847–1905)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
August Potocki
Ilustracja
Herb
Pilawa
Hrabia
Rodzina Potoccy herbu Pilawa
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1847
Kraków
Data i miejsce śmierci 3 czerwca 1905
Warszawa
Ojciec Maurycy Eustachy Ludwik Potocki
Matka Ludwika Bobr-Piotrowicka
Żona

Eugenia Wojnicz-Sianozecka

Dzieci

Maurycy Stanisław Potocki

August Potocki herbu Pilawa (ur. 24 grudnia 1847 w Krakowie, zm. 3 czerwca 1905 w Warszawie) — hrabia, polski działacz społeczny i rolniczy.

Był wnukiem Aleksandra Stanisława Potockiego, synem Maurycego Potockiego. Kształcił się na wydziale prawa Szkoły Głównej w Warszawie. Wówczas zainteresował się rolnictwem i hodowlą. Dziedzic Jabłonny, Zatora i Woli Starogrodzkiej. Pionier sportu wyścigowego. Do końca życia wiceprezesem Towarzystwa Wyścigów Konnych. Działał na rzecz rolnictwa np. w zakresie wystaw i konkursów. Udoskonalał gospodarstwo stawowe w Zatorze, które pod kierownictwem Michała Naimskiego i doprowadzeniu kanału z Wieprzówki, stał się największym tego typu gospodarstwem w kraju. 20 maja 1905 otrzymał tytuł członka honorowego Krajowego Towarzystwa Rybackiego. Birbant warszawski (popularny hrabia Gucio). Ojciec Maurycego Stanisława.

Mianowany rosyjskim kamerjunkrem w 1881 i szambelanem w 1900.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]