Augustyn Dziedzic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Augustyn Dziedzic (ur. 31 stycznia 1928 w Cięcinie, zm. 5 maja 2008 w Warszawie) - polski sztangista, olimpijczyk i trener podnoszenia ciężarów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Startował jako zawodnik w latach 1950-1958. Był dwukrotnym mistrzem Polski: w 1956 w wadze lekkiej (do 67,5 kg) i w 1957 w wadze piórkowej (do 60 kg). Pięć razy zdobywał wicemistrzostwo Polski: w wadze piórkowej w 1951, 1952 i 1954 i w wadze lekkiej w 1955 i 1958. Był także pierwszym mistrzem Polski w kulturystyce w 1958.

Wystąpił w wadze koguciej (do 56 kg) na Igrzyskach Olimpijskich w 1952 w Helsinkach, gdzie zajął 17. miejsce. Reprezentował klub AZS Warszawa.

W 1953 ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie i podjął pracę naukową w Katedrze Ciężkiej Atletyki. W 1965 uzyskał stopień naukowy doktora. Jednocześnie zajmował się pracą trenerską. Był trenerem AZS Warszawa, współpracownikiem i asystentem trenera kadry narodowej Klemensa Roguskiego, a następnie trenerem kadry narodowej. Wychowankami Dziedzica są m. in. Waldemar Baszanowski, Zygmunt Smalcerz i Norbert Ozimek. Po przejściu na emeryturę trenował kadrę narodową Turcji.

Napisał m. in. Trening ciężarowca (Warszawa 1969).

W 1972 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Odznaczenia dla olimpijczyków. „Nowiny”. Nr 264, s. 2, 23 września 1972. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]