Australian Touring Car Championship 1996

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sezon 1996 Mistrzostw Australian Touring Car Championship
Inauguracja 25 stycznia
Zakończenie 16 czerwca
Liczba wyścigów 30
Mistrzowie
Kierowcy Craig Lowndes
Poprzedni sezonNastępny sezon

Sezon 1996 w Australian Touring Car Championship był 37. sezonem Australijskich Mistrzostw Samochodów Turystycznych. Rozpoczął się on 27 stycznia na torze Eastern Creek Raceway a zakończył 16 czerwca wyścigami na torze Oran Park Raceway.

Sezon składał się z dziesięciu rund po trzy wyścigi. Tytuł mistrzowski zdobył w swoim debiutanckim sezonie Craig Lowndes, a wicemistrzem został obrońca tytułu John Bowe.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Zespół Samochód Nr Kierowcy
Dick Johnson Racing Ford EF Falcon 1 Australia John Bowe
17 Australia Dick Johnson
Gibson Motor Sport Holden VR Commodore 2 Australia Mark Skaife
6 Nowa Zelandia Jim Richards
Lansvale Racing Team Holden VP Commodore 3 Australia Trevor Ashby
Australia Steve Reed
Wayne Gardner Racing Holden VR Commodore 4 Australia Wayne Gardner
7 Australia Neil Crompton
Holden Racing Team Holden VR Commodore 05 Australia Peter Brock
15 Australia Craig Lowndes
Perkins Engineering
(Castrol Perkins Motorsport)
Holden VR Commodore 8 Australia Russell Ingall
11 Australia Larry Perkins
Larkham Motor Sport Ford EF Falcon 10 Australia Mark Larkham
Malcolm Stenniken Holden VR Commodore 14 Australia Malcolm Stenniken
Tim Slako Holden VR Commodore 24 Australia Tim Slako
Tony Longhurst Racing Ford EF Falcon 25 Australia Tony Longhurst
M3 Motorsport Holden VP Commodore 26 Australia John Cotter
29 Australia Peter Doulman
Terry Finnigan Holden VR Commodore 27 Australia Terry Finnigan
Playscape Racing Ford EF Falcon 28 Australia Kevin Waldock
Glenn Seton Racing
(Ford Credit Racing)
Ford EF Falcon 30 Australia Glenn Seton
Phil Johnson Holden VR Commodore 31 Australia Grant Johnson
Garry Rogers Motorsport Holden VR Commodore 32 Nowa Zelandia Steven Richards
Pro-Duct Racing Holden VR Commodore 33 Australia Bob Pearson
Claude Giorgi Ford EB Falcon 34 Australia Claude Giorgi
Scotty Taylor Racing Holden VP Commodore 37 Australia Bill Attard
Australia Alan Taylor
James Rosenberg Racing Holden VR Commodore 38 Australia Mark Poole
Challenge Motorsport Holden VR Commodore 39 Australia Chris Smerdon
Gary Willmington Performance Ford EB Falcon 41 Australia Garry Willmington
Mal Rose Racing Holden VR Commodore 44 Australia Mal Rose
John Faulkner Racing Holden VR Commodore 46 Nowa Zelandia John Faulkner
Daily Planet Racing Ford EB Falcon 47 Australia John Trimbole
Australia David Attard
Alcair Racing Holden VR Commodore 49 Australia Greg Crick
Peter McLeod Holden VR Commodore 50 Australia Peter McLeod
Steven Ellery Racing Ford EF Falcon 52 Australia Steven Ellery
Truckie Parsons Holden VR Commodore 55 Australia David „Truckie” Parsons
Novacastrian Motorsport Holden VP Commodore 62 Australia Wayne Russell
PACE Racing Holden VP Commodore 74 Australia Kevin Heffernan
John Sidney Racing Ford EF Falcon 75 Australia Max Dumesny
Cadillac Productions Holden VP Commodore 79 Australia Mike Conway
Shaun Walker Holden VR Commodore 99 Australia Shaun Walker
Alan Jones Racing Ford EF Falcon 201 Australia Paul Romano
301 Australia Alan Jones

Kalendarz[edytuj | edytuj kod]

Runda Tor Data Zwycięzca
rundy kwalifikacji wyścigu 1 wyścigu 2 wyścigu 3 Zespół
1 Australia Eastern Creek Raceway 25-27 stycznia Craig Lowndes J. Bowe J. Bowe C. Lowndes C. Lowndes Holden Racing Team
2 Australia Sandown International Raceway 2-4 lutego Craig Lowndes J. Bowe C. Lowndes J. Bowe G. Seton Holden Racing Team
3 Australia Mount Panorama Circuit 23-25 lutego John Bowe J. Bowe J. Bowe J. Bowe J. Bowe Dick Johnson Racing
4 Australia Symmons Plains Raceway 15-17 marca Craig Lowndes C. Lowndes C. Lowndes C. Lowndes C. Lowndes Holden Racing Team
5 Australia Phillip Island Grand Prix Circuit 12-14 kwietnia Larry Perkins P. Brock C. Lowndes L. Perkins G. Seton Perkins Engineering
6 Australia Calder Park Raceway 26–28 kwietnia Russell Ingall C. Lowndes C. Lowndes R. Ingall G. Seton Perkins Engineering
7 Australia Lakeside International Raceway 10-12 maja Craig Lowndes D. Johnson C. Lowndes C. Lowndes C. Lowndes Holden Racing Team
8 Australia Barbagallo Raceway 24-26 maja Craig Lowndes C. Lowndes C. Lowndes C. Lowndes C. Lowndes Holden Racing Team
9 Australia Mallala Motor Sport Park 31 maja-2 czerwca Craig Lowndes J. Bowe C. Lowndes C. Lowndes W. Gardner Holden Racing Team
10 Australia Oran Park Raceway 14-16 czerwca Peter Brock P. Brock P. Brock P. Brock P. Brock Holden Racing Team

Wyniki i klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Kierowca EAS SAN BAT SYM PHI CAL LAK BAR MAL ORA Suma punktów
1 Craig Lowndes 56 46 13 60 20 26 60 60 50 32 423
2 John Bowe 32 40 60 36 14 42 34 24 32 30 344
3 Glenn Seton 28 44 20 32 37 30 27 42 4 44 308
4 Peter Brock 10 26 34 48 12 10 32 32 22 60 286
5 Larry Perkins 7 12 32 16 40 30 14 5 22 14 192
6 Russell Ingall 20 26 8 8 22 52 14 8 18 7 183
7 Wayne Gardner 36 14 14 2 18 20 4 22 28 24 182
8 Alan Jones 14 1 10 14 25 0 36 28 32 20 180
9 Mark Skaife 8 40 16 16 NU 16 10 26 15 30 177
10 Dick Johnson 22 10 40 7 28 13 28 NU 18 7 173
11 Tony Longhurst 12 NU 10 12 12 26 8 20 NU 1 101
12 Steven Richards 0 12 0 2 16 8 9 5 24 8 84
13 Neil Crompton 22 6 21 24 NU 73
14 Paul Romano 10 1 NU NU 13 2 3 2 NU NU 31
15 Steven Ellery 0 1 0 1 12 1 0 5 6 2 28
16 Max Dumesny 8 NU 5 NS 13
17 John Faulkner 2 3 NU NU 5
18 Greg Crick 1 0 1 1 NU 0 NU 0 NU NU 3
19 Kevin Waldock NU 2 2
20 Terry Finnigan 1 0 0 1
20 Mark Poole 0 0 1 1
Miejsce Kierowca EAS SAN BAT SYM PHI CAL LAK BAR MAL ORA Suma punktów
Klucz punktacji
Miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Punkty 20 16 14 12 10 8 6 4 2 1

W porównaniu z poprzednim sezonem zrezygnowano z wyścigów Dash for Cash, a każda runda składała się teraz z trzech krótszych równo punktowanych wyścigów (ok. 40–60 km każdy).

Pozycje startowe w pierwszym wyścigu ustalane były każdorazowo poprzez kwalifikacje. Wyniki pierwszego wyścigu były jednocześnie pozycjami startowymi w drugim wyścigu, a wyniki drugiego wyścigu były pozycjami startowymi do trzeciego.

Miejsce zajęte w danej rundzie określano poprzez zsumowanie wszystkich punktów zdobytych podczas danej rundy. W przypadku takiej samej liczby punktów u kierowców wyższe miejsce zajmował ten który zajął wyższą pozycję w trzecim wyścigu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]