Azazel (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: azazel, Teatr Azazel.
Azazel
Азазель
Autor Boris Akunin
Typ utworu powieść detektywistyczna
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Rosja
Język rosyjski
Data wydania 1998
Wydawca Издатель Захаров
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 2003
Wydawca Świat Książki
Przekład Jerzy Czech

Azazelpowieść detektywistyczna autorstwa Borisa Akunina. Pierwsza część serii o Eraście Fandorinie. W 2003 r. powieść była nominowana do nagrody Złoty Sztylet, przyznawanej przez brytyjskie Stowarzyszenie Pisarzy Literatury Kryminalnej.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Jest rok 1876. Młody, 20-letni policjant moskiewski, Erast Fandorin, który z powodu utraty majątku i śmierci ojca musiał podjąć pracę i wg opinii zwierzchnika nienadający się do pracy w policji z powodu swojej „delikatności”, dowiaduje się o samobójstwie, które nie wzbudza niczyich podejrzeń: bardzo zamożny student, niemający spadkobierców, publicznie - w parku - strzela sobie w głowę, a w testamencie cały majątek pozostawia Angielce lady Astair - przesympatycznej starszej pani, naprawiającej świat poprzez prowadzenie sieci esternatów - domów dla sierot, w których dzieci otrzymują doskonałe wykształcenie i są ukierunkowywane na rozwój wrodzonych talentów. Fandorin, wietrząc w tym zagadkę, samodzielnie podejmuje śledztwo i naraża się na niebezpieczeństwo - ktoś czyha na jego życie. W poszukiwaniu prawdy jedzie do Londynu. Gdyby przypuszczał, jak wysoką cenę przyjdzie mu zapłacić za ujawnienie tajemnicy...

Z książki dowiadujemy się, skąd pochodzi słynne jąkanie się bohatera i dlaczego wcześnie posiwiał na skroniach.

Adaptacje filmowe[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie książki nakręcono w 2002 roku czteroodcinkowy serial. Reżyserem został Aleksander Abadaszjan, a scenariusz napisał sam Akunin. W rolę moskiewskiego detektywa wcielił się Ilja Noskow.

Powstaje również kinowa adaptacja powieści pt. The Winter Queen. Film reżyseruje Fiodor Bondarczuk, Fandorina gra Anton Yelchin, a Bieżecką Milla Jovovich[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]