B-4 Czelabiński Komsomolec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
B-4
Klasa okręt podwodny
Typ 641
Historia
Stocznia Sudomech
Zamówiony dla  MW ZSRR
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1957 ton
2475 ton
Długość 91,3 metra
Szerokość 7,5 metra
Zanurzenie testowe 280 metrów
Materiał kadłuba stal AK-27
Napęd
3 silniki Diesla (6000 KM),
3 silniki elektryczne (8100 KM),
3 wały napędowe
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

16,8 węzła
16 węzłów
Zasięg 17.900 km przy prędkości 8 węzłów,
400 km przy 2 węzłach
Uzbrojenie
22 torpedy
Wyrzutnie torpedowe 10 wyrzutni torpedowych 533 mm
Załoga 70

B-4radziecki okręt podwodny dalekiego zasięgu z napędem diesel-elektrycznym, projektu 641 (NATO: Foxtrot). 1 października 1962 roku B-4, wraz z B-36, B-59 oraz B-130 tego samego typu, wypłynął z bazy na półwyspie Kolskim udając się w rejon Karaibów w misji wsparcia dostawy broni na Kubę w ramach radzieckiej operacji "Anadyr". Oprócz konwencjonalnych torped, każdy z tych okrętów wyposażony był w jedną torpedę z głowicą jądrową o mocy 11 kT. W trakcie wywołanego radziecką operacją "kryzysu kubańskiego", wszystkie radzieckie okręty zostały wykryte, a B-4 był jedynym, który nie został zmuszony do wynurzenia się.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]