Bandos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bandos (bandoch, bandor) – dawna nazwa robotnika sezonowego wynajmującego się do pracy w rolnictwie, najczęściej latem i jesienią, w okolicach znacznie oddalonych od miejsca zamieszkania. Bandosiarnia to pomieszczenie w budynku folwarku przeznaczone na wspólną sypialnię dla robotników (bandosów). Ze względu na marne warunki higieniczne bandosiarnia była synonimem miejsca brudnego i odrażającego. Bandosami nazywano również emigrantów udających się poza granice kraju na roboty sezonowe; problemowi temu Stefan Żeromski poświęcił utwór Słowo o bandosie (1908)[1]. Bandos jest też jednym z bohaterów opowiadania Dzikie ziele z tomu Ludzie stamtąd Marii Dąbrowskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roman Marcinek, Encyklopedia Polski, Kraków 1996, s. 34.