Banki w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Banki w Gdańsku – fenomen rozwoju gospodarczego Gdańska w minionych wiekach opierał się na nieustannie rozwijanej wymianie towarowej z zagranicą, a głównie eksporcie polskich płodów rolnych. Potrzeba jego finansowania było motorem rozwoju usług finansowych. Na bazie domów kupieckich zaczęły powstawać wyspecjalizowane instytucje finansowe – domy bankowe i banki wszystkich rodzajów. Z biegiem lat Gdańsk zaczął pełnić rolę jednego z najbardziej liberalnych rynków finansowych w Europie, np. w 1922 w Gdańsku funkcjonowało prawie 350 różnego rodzaju placówek finansowych, w tym kilkadziesiąt banków. Okres prosperity zaczął się kończyć z chwilą wprowadzenia guldena gdańskiego (1923–1924), wybuchu kryzysu światowego (1928-1932); następnie okresami progowymi były – dewaluacja guldena (1935), wprowadzenie w życie nazistowskiej polityki unicestwiania Żydów i wybuch II wojny światowej (1939). Ostatecznie finał nastąpił w 1945.

W Gdańsku funkcjonowała branżowa organizacja samorządowa - Zrzeszenie Banków i Bankierów Gdańskich (Vereinigung Danziger Banken u. Bankiers) (1938).

Bankierzy w 1831[edytuj | edytuj kod]

  • Normann
  • Goldschmidt
  • Meyer

banki emisyjne[edytuj | edytuj kod]

banki miejscowe[edytuj | edytuj kod]

banki niemieckie[edytuj | edytuj kod]

banki depozytowe, oszczędnościowe i oszczędnościowo-pożyczkowe[edytuj | edytuj kod]

banki o kapitale żydowskim[edytuj | edytuj kod]

banki o kapitale polsko-żydowskim[edytuj | edytuj kod]

  • Bank Konrad Sztykgold
  • B. Gus Gusowski et Co
  • Bernstein et Co
  • J. Siemiatycki
  • Józef Brill et Co
  • Schwandt et Co
  • Wohl & Cie

banki branżowe[edytuj | edytuj kod]

banki zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

banki polskie[edytuj | edytuj kod]

banki o kapitale polsko-gdańskim[edytuj | edytuj kod]

banki Danziger...[edytuj | edytuj kod]

Można też odnotować kilkadziesiąt banków, które nazwą nawiązywały do miejsca działalności, np. nazywały się Danziger... (gdańskie), lecz które spełniły swoją rolę jedynie epizodycznie, np.

  • Danzig City-Handelsbank
  • Danzig-Warschauer Verkechrbank
  • Danziger Allgemaine Bank u. Handelhaus
  • Danziger Alllgemeine Verkehrs-bank
  • Danziger Bank für auswärtiges Handel
  • Danziger Bank u. Handels-Ges.
  • Danziger Commerz-Bank
  • Danziger Commerz- und Depositenbank
  • Danziger Escompte Bank
  • Danziger Girobank
  • Danziger Hausbesitzer-Bank
  • Danziger Hausbesitzer- u. Gewerbebank
  • Danziger Incasso
  • Danziger Kaufmannsbank
  • Danziger Kommissionsbank
  • Danziger Kredit- und Güterbank
  • Danziger Mittelstandsbank
  • Danziger Sparerschutz- Genossensch.
  • Danziger Unionbank
  • Danziger Wechselbank

banki pozostałe[edytuj | edytuj kod]

  • Ernst Poschmann (1885-1902)
  • R. Reutener (1902)

Po 1945 nastąpiła inna rzeczywistość polityczno-gospodarcza, m.in. minimalizmu i centralizmu struktur bankowych. Pewnym nawiązaniem do przebytej świetności, był wzrost liczby placówek bankowych dokonany po zmianach ustrojowych w 1990.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leopold von Zedlitz-Neukirch: Wegweiser durch den Preußischen Staat, Berlin 1831
  • Philip Barrett Whale: Joint stock banking in Germany: a study of the German creditbanks before and after the War, Macmillan 1930
  • Kurt Remuss: Danziger Kreditinstitute, [w:] Unser Danzig 1952, nr 6, s. 8
  • Hanna Domańska: Żydowskie banki w Gdańsku, [w:] 1993, Słowo Żydowskie nr 6 (32), s. 11 – 12
  • Edmund Cieślak (red.): Bankierzy i banki w dziejach Gdańska, Bankowa Fundacja Kultury/Wydawnictwo Skorpion Warszawa 1998, 199 s., ​ISBN 83-86466-20-0
  • Encyklopedia Gdańska, Fundacja Gdańska 2012
  • książki adresowe