Bap-Tizum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bap-Tizum
Album koncertowy zespołu Art Ensemble of Chicago
Wydany 1972
Nagrywany 9 września 1972
Gatunek jazz, free jazz, muzyka kreatywna
Długość 44:01
Wydawnictwo Atlantic
Producent Michael Cuscuna, Jimmy Douglass i Tung Erim
Oceny

AllMusic Guide 5/5 gwiazdek

Album po albumie

Bap-Tizum – koncertowy jazzowy album Art Ensemble of Chicago nagrany we wrześniu 1972 i wydany w tym samym roku.

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

W 1972 r. kolektyw Art Ensemble of Chicago podpisał swój pierwszy kontrakt z jedną z głównych firm nagraniowych – Atlantic. Była to właściwie pierwsza grupa muzyczna z kręgu Association for the Advancement of Creative Musicians (AACM), która podpisała taki kontrakt, co zostało przyjęte jako wyraz uznania dla AACM założonej 8 maja 1965 r.[1]

Jednak po nagraniu drugiego albumu Fanfare for the Warriors w 1973 r., grupa zerwała już w 1974 r. ten kontrakt, gdyż w najbliższej przyszłości zamierzała sama założyć własną firmę nagraniową[2].

Tak więc te dwa albumy są jedynymi nagranymi w tym okresie płytami dla firmy Atlantic.

Album Bap-Tizum jest płytą koncertową nagraną na "Ann Arbor Blues and Jazz Festival" 9 września 1972 r. Koncert zespołu odbył się na Otis Spann[3]Memorial Field, na którym zgromadziło się ponad 10,000 słuchaczy. Nagrania na albumie są zapisem całego występu i niezostały poddane żadnemu montażowi; pozostawiono nawet niewielkie chwilowe zniekształcenie dźwięku spowodowane mikrofonem kontrabasu.

Bab-Tizum dokumentuje wyjątkowy występ, co nie oznacza, że nie można nazwać płyty "typowym zestawem Art Ensemble"[4]. Koncert rozpoczął się perkusyjnym wprowadzeniem w wykonaniu wszystkich muzyków, aby stopniowo przejść do innych instrumentów. Na tle muzycznego i perkusyjnego podkładu członkowie grupy prezentowali wokalnie poezję, teksty o zabarwieniu politycznym, a nawet mające charakter kazania. Strona wokalna, o mocnym zabarwieniu dadaistycznym odgrywa na albumie ważną rolę. Ponieważ album jest tylko zapisem audio, słuchaczowi umyka rozbudowana teatralna strona występu grupy.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Spis utworów[edytuj | edytuj kod]

1. Zapowiedzenie przez Johna Sinclaira – 0:43
2. Nfamoudou-Boudougou (Don Moye) – 4:16
3. Immm (Malachi Favors) – 5:31
4. Unanka (Roscoe Mitchell) – 10:44
5. Oouffnoon (Roscoe Mitchell) – 3:25
6. Ohnedaruth (Joseph Jarman) – 15:00
7. Odwalla (Roscoe Mitchell) – 5:42
45:21

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Producenci (oryginał) – Michael Cuscuna, Jimmy Douglass i Tung Erim
  • Producenci (reedycja firmy KOCH Jazz) – Donald Elfman i Naomi Yoshii
  • Data nagrań – 9 września 1972
  • Miejsce nagrania – Ann Arbor Blues and Jazz Festival, Ann Arbor
  • Inżynier nagrywający – Jimmy Douglass
  • Miksowanie – Jimmy Douglass
  • Studio – Atlantic Recording Studios, Nowy Jork
  • Miksowanie reedycji – Gene Paul
  • Studio – DB Plus, Nowy Jork
  • Inżynier Sonic Solution – Mark Fellows
  • Projekt okładki – Gary Grimshaw/Rainbow Graphic
  • Zdjęcia na okładce – Leni Sinclair
  • Zdjęcia z tyłu okładki – Susan Hyman
  • Projekt wznowienia – Kerin J. Kolonoskie
  • Czas – 44:01
  • Firma nagraniowa
Atlantic (1972) USA
Numer katalogowy – 1639
  • Wznowienie – 1998
KOCH Jazz USA
Numer katalogowy – KOC-CD-8500

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. George E. Lewis: A Power Stronger That Itself. Str. 3011
  2. tamże, str. 301
  3. Otis Spann był pianistą bluesowej grupy Muddy'ego Watersa
  4. Steve Smith na wewnętrznej części okładki płyty

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wkładka do albumu
  • George E. Lewis: A Power Stronger Than Itself. The AACM and American Experimental Music. The University of Chicago Pres: Chicago 2008. Str. 676 ​ISBN 978-0-226-47695-7