Barbara Kotowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barbara Kotowska
Data urodzenia 8 kwietnia 1966
Dyscypliny pięciobój nowoczesny
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
Złoto Montreal 1985 indywidualnie
Złoto Montreal 1985 drużynowo
Srebro Kopenhaga 1984 drużynowo
Srebro Bensheim 1987 indywidualnie
Brąz Bensheim 1987 drużynowo
Mistrzostwa Europy
Złoto Modena 1989 drużynowo

Barbara Kotowska (ur. 8 kwietnia 1966 w Raciborzu) – polska zawodniczka pięcioboju nowoczesnego, dwukrotna mistrzyni świata (1985 – indywidualnie i drużynowo).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karierę sportową rozpoczęła od pływania, była uczennicą Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Raciborzu. W 1980 pobiła dwukrotnie rekord Polski seniorek na dystansie 100 m. st. grzbietowym (1:06.90 – 16.08.1980, 1:06.60 – 24.08.1980).

Od 1981 trenowała pięciobój nowoczesny, w barwach Lumelu Zielona Góra. Na mistrzostwach świata debiutowała w 1984, zdobywając srebrny medal drużynowo (z Anną Bajan i Magdaleną Jedlewską), indywidualnie zajęła piąte miejsce. Swój największy sukces w karierze osiągnęła w 1985, zdobywając mistrzostwo świata zarówno indywidualnie, jak i drużynowo (z Anną Bajan i Dorotą Idzi). W kolejnym starcie na MŚ w 1986 zajęła 40 miejsce indywidualnie (nie ukończyła jady konnej) i 7 miejsce drużynowo. W 1987 została indywidualną wicemistrzynią świata, a z drużyną (razem z Iwoną Kowalewską i Dorotą Idzi) wywalczyła brązowy medal. W 1989 wywalczyła ponadto drużynowe mistrzostwo Europy (razem Iwoną Kowalewską i Dorotą Idzi), a indywidualnie na tych zawodach zajęła 12 miejsce.

Dwukrotnie była mistrzynią Polski (1984, 1986), raz wicemistrzynią Polski (1985), raz brązową medalistką MP (1987).

Odnosiła także sukcesy w szermierce. W 1988 zdobyła wicemistrzostwo Polski w szpadzie drużynowo, a w 1989 brązowy medal MP w szpadzie indywidualnie.

Dwukrotnie znalazła się w dziesiątce najlepszych sportowców Polski, w Plebiscycie Przeglądu Sportowego. W 1985 zajęła trzecie miejsce, a w 1987 – piąte.

W 1985 otrzymała złoty Medal za Wybitne Osiągnięcia Sportowe[1].

Po zakończeniu kariery zawodniczej pracowała jako trener w Zielonogórskim Klubie Sportowym.

Była żoną Arkadiusza Skrzypaszka, dwukrotnego złotego medalisty igrzysk olimpijskich w 1992 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sport. Tak trzymać!. „Nowiny”. Nr 217, s. 2, 17 września 1985. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Złota księga pięcioboju nowoczesnego w Polsce. 1922-2005, Warszawa 2006