Barbara Massalska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Barbary Massalskiej na Cmentarzu Powązkowskim

Barbara Massalska (ur. 1927 w Warszawie, zm. 1980 Gdańsku) – polska malarka, pedagog PWSSP w Gdańsku.

Okres wojny artystka spędziła w Warszawie. Jako członek Szarych Szeregów była łączniczką w powstaniu warszawskim. Po upadku powstania została uwięziona przez Niemców i wywieziona. Do Warszawy wróciła jesienią 1946 roku, później wyjechała na Wybrzeże.

Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku), dyplom uzyskała w 1951 roku. W latach 1952–1980 pracowała w gdańskiej uczelni. Od roku 1964 do 1970 prowadziła Pracownię Malarstwa Ściennego, a następnie Studium Wychowania Plastycznego przy Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku.

Artystka brała udział w tworzeniu polichromii kamienic przy ulicy Długiej i Długim Targu w Gdańsku. Uprawiała malarstwo sztalugowe, monumentalne, projektowała mozaiki, malarstwo ścienne i witraże. Wielkoformatowe obrazy Massalskiej, charakteryzujące się stonowaną kolorystyką. Przedstawiają monumentalne sceny o tematyce biblijnej i mitologicznej (m.in. „Arka Noego”, „Grób”, „Dolina Jozafata”, „Sąd Ostateczny”, „Thanatos”, „Rycerz i smok”), pejzaże („Przedwiośnie”, „Wiosna”) i abstrakcje (cykl „Komozycje”).

Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 176-2-31/32)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-12-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]