Barczatka borówczanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barczatka borówczanka
Phyllodesma ilicifolia
(Linnaeus, 1758)
Phyllodesma ilicifolia
Phyllodesma ilicifolia
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd motyle
Rodzina barczatkowate
Podrodzina Lasiocampinae
Rodzaj Phyllodesma
Gatunek barczatka borówczanka
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Barczatka borówczanka (Phyllodesma ilicifolia) – motyl z rodziny barczatkowatych.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Rozpiętość skrzydeł 30-38 mm. Skrzydła jasnobrunatne z popielatoszarym nalotem. Przepaski mało wyraźne. Środkowa część tylnego skrzydła rozjaśniona. Zewnętrzny brzeg obu par skrzydeł lekko falisty, strzępina w białe i brunatne paski. Samce są nieco mniejsze od samic, charakteryzują się grzebieniastymi czułkami. Ubarwienie motyla szaro-brunatne z deseniem przepaskowym[2]. Osobniki dorosłe żyją bardzo krótko (nie odżywiają się). Gąsienice silnie owłosione, snują z przędzy mocne, oprzędy wyściełane włoskami, żywią się liśćmi i pączkami drzew, wyrządzając nieraz znaczne szkody[3]. [potrzebny przypis].

Okres lotu

Motyl pojawia się w kwietniu i maju.

Rozród

Wydaje jedno pokolenie rocznie. Samica składa ok. 120 jaj przeważnie na łodygach borówki czarnej i źdźbłach traw. Larwy rozwijają się od czerwca do sierpnia, natomiast poczwarka zimuje i dopiero w następnym roku przeobraża się w imago. Larwy są bardzo żarłoczne[potrzebny przypis].

Biotop

Gatunek preferujący środowiska uwilgocone. Występuje w wysokopiennych lasach mieszanych oraz nizinnych i górskich z borówczyskami lub zarastającymi wrzosowiskami.

Zasięg występowania

Gatunek rozmieszczony szeroko od Półwyspu Iberyjskiego po Chiny i Japonię. W Europie występuje lokalnie i wyspowo w większości państw. Na północy osiąga południową Szwecję i Norwegię, zaś na południu sięga po Grecję i Włochy. W europejskiej części Rosji szeroko rozprzestrzeniony, poza strefą tundry i stepu, za Uralem w południowej części Niziny Zachodniosyberyjskiej i centralnej Jakucji.

W Polsce

Gatunek znany dawniej z wyspowych stanowisk w północnej i południowej części kraju. W ostatnim dziesięcioleciu XX wieku, pomimo intensyfikacji badań lepidopterologicznych, nie potwierdzono występowania motyla.

Rośliny żywicielskie
podstawowe

borówka brusznicaVaccinium vitis-idaea L., borówka czarna (czarna jagoda) -Vaccinium myrtillus L.

dodatkowe

Topola osikaPopulus tremula L., Wierzba krzewiastaSalix spp.

Ochrona

Gatunek niechroniony, skrajnie zagrożony, którego liczebność kształtuje się w odpowiedniej skali wartości przyjętej przez IUCN.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Phyllodesma ilicifolia. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. Motyle Europy
  3. Barczatka-borowczanka

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]