Bartłomiej Giżycki (ok. 1770–1827)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartłomiej Giżycki
Ilustracja
Herb Gozdawa
generał
Data urodzenia ok. 1770
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 1827
Mołoczki, Imperium Rosyjskie
Przebieg służby
Lata służby od ok. 1790 do 1827
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Główne wojny i bitwy Bitwa pod Zieleńcami
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari

Bartłomiej Giżycki herbu Gozdawa (ur. ok. 1770, zm. 25 kwietnia 1827 w Mołoczkach) – polski szlachcic i żołnierz. Generał Armii Imperium Rosyjskiego. Syn Kajetana Giżyckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szef szwadronu w bitwie pod Zieleńcami (1792). Piętnasty żołnierz odznaczony krzyżem kawalerskim Orderu Virtuti Militari (miał wchodzić w skład Kapituły Orderu). W 1814 został generałem wojsk rosyjskich. Marszałek szlachty guberni wołyńskiej (1825). Właściciel pałacu w Mołoczkach[1].

Quote-alpha.png
(...) Zacny Bartłomiej Giżycki, potém gubernator, nigdy masonem być nie chciał. Nie rozumował, nie badał ale miał wstręt; instynktem prawéj polskiéj duszy, czuł w tém obrazę Boską, polskiemu narodowi, wierze Św. szkodliwą; był szczérym, katolickim, prawdziwym obywatelem. Przyłożył się najsilniej do usunięcia Komburleja, téj wielkiéj plagi Wołynia. (...)[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]