Barys Batura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barys Batura
Барыс Батура
Pełne imię i nazwisko Barys Wasiljewicz Batura
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1947
Wołkowysk
Przewodniczący Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi IV kadencji
Okres od 31 października 2008
do 20 maja 2010
Przynależność polityczna bezpartyjny
Poprzednik Hienadź Nawicki
Przewodniczący Mohylewskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego
Okres od 14 listopada 2000
do 31 października 2008
Przynależność polityczna bezpartyjny
Poprzednik Michaił Drażyn
Następca Piotr Rudnik
Zastępca premiera Republiki Białorusi
Okres od 1999
do 13 listopada 2000
Przynależność polityczna bezpartyjny
Minister gospodarki mieszkaniowo-komunalnej Białoruskiej SRR / Republiki Białorusi
Okres od 1990
do 1999
Przynależność polityczna bezpartyjny
Poprzednik Michaił Miasnikowicz
Odznaczenia
Order Ojczyzny II stopnia (Białoruś) Order Ojczyzny III stopnia (Białoruś) Order „Znak Honoru” Medal Jubileuszowy „90 Lat Sił Zbrojnych Republiki Białorusi”

Barys Wasiljewicz Batura (biał. Барыс Васільевіч Батура, ros. Борис Васильевич Батура, ur. 28 lipca 1947 w Wołkowysku) – białoruski polityk i sportowiec, w latach 2008–2010 członek i przewodniczący Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi. Generał-major rezerwy (2011)[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Wołkowysku, w obwodzie grodzieńskim Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1970 roku ukończył Białoruski Państwowy Instytut Politechniczny w Mińsku ze specjalnością inżyniera-mechanika. Po studiach pracował jako majster cechu, inżynier-technolog pełniący obowiązki szefa działu technicznego agencji kontroli UŻ-15/11 obwodowego pododdziału milicji Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego.

  • 1973–1979 – naczelnik Wołkowyskiego Kombinatu Komunalnych Przedsiębiorstw Zarządzania Gospodarki Komunalnej Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego;
  • 1979–1983 – zastępca naczelnika Zarządu Gospodarki Mieszkaniowo-Komunalnej Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego;
  • 1983–1987 – pierwszy zastępca, a następnie naczelnik Wytwórczego Zarządu Gospodarki Mieszkalno-Komunalnej przy Grodzieńskim Obwodowym Komitecie Wykonawczym;
  • 1987–1990 – zastępca ministra gospodarki mieszkaniowo-komunalnej Białoruskiej SRR, zastępca przewodniczącego Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego;
  • 1990–1999 – minister gospodarki mieszkalno-komunalnej Republiki Białorusi; 1 sierpnia 1994 Rozporządzeniem Prezydenta Nr 13[2] wyznaczony ponownie na to stanowisko;
  • czerwiec 1999 – 13 listopada 2000 – zastępca premiera;
  • 6 października 2000 – wyznaczony na przedstawiciela państwa w AAT „Biełbiznesbank”;
  • 13 listopada 2000 – zgłoszony na przewodniczącego Mohylewskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego (Rozporządzeniem Prezydenta Nr 592[3]), na wolne miejsce po dymisji Michaiła Drażyna; dzień później jego kandydatura została zatwierdzona przez Radę Deputowanych Mohylewskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego;
  • 24 listopada 2000 – mianowany członkiem Rady Republiki, izby wyższej białoruskiego parlamentu (Rozporządzeniem Prezydenta Nr 607[4]);
  • 24 października 2008 – mianowany członkiem Rady Republiki IV kadencji (Rozporządzeniem Prezydenta Nr 607[5]);
  • 31 października 2008 – wybrany na przewodniczącego Rady Republiki IV kadencji[6][7].
  • 20 maja 2010 został mianowany przewodniczącym Obwodowego Komitetu Wykonawczego w Mińsku[8].

Barys Batura stoi na czele Białoruskiej Federacji Koszykówki i jest członkiem Narodowego Komitetu Olimpijskiego Republiki Białorusi.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Barys Batura posiada willę położoną w elitarnej mińskiej dzielnicy Drozdy, zamieszkanej przez przedstawicieli władzy i ludzi blisko związanych z przywódcą Białorusi Alaksandrem Łukaszenką[9].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 3 ноября 2011 г. № 502 (ros.). 2011-11-03. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-27)].
  2. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 1 августа 1994 г. № 13 (ros.). pravo.levonevsky.org, 1994-08-01. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-27)].
  3. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 13 ноября 2000 г. № 592 (ros.). pravo.levonevsky.org, 2000-11-13. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-27)].
  4. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 24 ноября 2000 г. № 607 (ros.). levonevsky.net, 2000-11-24. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-27)].
  5. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 24 октября 2008 г. № 573 (ros.). pravo.levonevsky.org, 2008-10-24. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-27)].
  6. А. Рубинов: Постановление Совета Республики Национального собрания Республики Беларусь от 31 октября 2008 г. № 5-СР4/I (ros.). pravo.levonevsky.org, 2008-10-31. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-27)].
  7. Председателем Совета Республики четвертого созыва избран Борис Батура (ros.). Biełorusskije Nowosti, 2008-10-31. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-27)].
  8. Зміцер Панкавец: Шапіру прызначылі кіраўніком Гродзенскай вобласці, Батуру – Мінскай (biał.). Nasza Niwa, 2010-05-20. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-12)].
  9. Ягор Марціновіч: Ад Абельскай да Ярмошынай: уладальнікі катэджаў у Драздах, поўны спіс (biał.). Nasza Niwa, 2015-12-31. [dostęp 2019-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-19)].