Baszta Morze Czerwone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Baszta Morze Czerwone
Obiekt zabytkowy nr rej. 231 z 6 kwietnia 1957[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Stargard
Typ budynku baszta
Styl architektoniczny gotyk
Wysokość całkowita 34 m
Ukończenie budowy druga poł. XIV wieku
Położenie na mapie Stargardu
Mapa lokalizacyjna Stargardu
Baszta Morze Czerwone
Baszta Morze Czerwone
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Baszta Morze Czerwone
Baszta Morze Czerwone
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Baszta Morze Czerwone
Baszta Morze Czerwone
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu stargardzkiego
Baszta Morze Czerwone
Baszta Morze Czerwone
Ziemia53°20′13,488″N 15°02′27,240″E/53,337080 15,040900
Widok z baszty Morze Czerwone

Baszta Morze Czerwone w Stargardziegotycka baszta, będąca częścią obwarowań miejskich w Stargardzie. Znajduje się przy skrzyżowaniu ulic Warownej i W. Łokietka na Starym Mieście. Powstała w II poł. XIV w. Ma 34 m wysokości. Baszta Morze Czerwone, kolegiata Mariacka i pozostałe mury obronne rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 17 września 2010 została uznana za pomnik historii[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Baszta została zbudowana w II połowie XIV wieku i należała do szczytowych osiągnięć średniowiecznej architektury obronnej na Pomorzu.

Na poziomie I piętra, od strony wewnętrznej obwarowań, znajduje się wejście na basztę, udostępniane w okresie letnim dla turystów.

Pochodzenie nazwy[edytuj | edytuj kod]

Nazwę baszty Morze Czerwone wyjaśniają podania, mówiące o tym, że w czasie wojny trzydziestoletniej (16181648) w jej pobliżu rozegrały się walki, powodujące rozlew morza krwi. Inne legendy mówią o zrzucaniu skazańców ze szczytu wieży, po których zostawały czerwone ślady. Bardziej prawdopodobne jest pochodzenie nazwy od rdzawych mokradeł, istniejących w tej okolicy jeszcze przed wybudowaniem baszty.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Wysoka na 34 m, opiera się na prostokątnym, kamiennym cokole o wymiarach 8 x 9 m. jej środkowy trzon ma kształt cylindra z cegły o tzw. wiązaniu polskim, na którym są widoczne dekoracje w postaci rombów z glazurowanej cegły. Baszta Morze Czerwone posiada trzy tarasy widokowe, z których dwa górne zwieńczone krenelażem. Wewnątrz można wyodrębnić osiem poziomów połączonych schodami, których funkcję niegdyś pełniły drabiny. Na każdym poziomie znajdują się okienka – szczeliny, służące do obserwacji i ostrzału. Na zewnętrznej elewacji rozstaw tych okienek tworzy szachownicę. Szczyt baszty zwieńcza ceglany, ośmioboczny ostrosłup. W podstawie baszty znajdował się wcześniej loch więzienny, do którego wejście prowadziło z drugiej kondygnacji. Kształt tego lochu jest dobrze widoczny w przejściu, przebitym w 1860 roku, w czworobocznej podstawie baszty. Na wysokości murów, od strony zachodniej, znajdowała się platforma do ustawiana armat.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]