Bateria św. Piotra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bateria św. Piotra
Ilustracja
Mapa baterii św. Piotra w relacji do baterii Klasztor Kapucynów oraz do okupowanego przez Francuzów fortu San Salvatore i Cottonera Lines
Państwo  Malta
Lokalizacja Kalkara
Część baterii blokujących Francuzów
Typ bateria artyleryjska
Data budowy ~1798
Data eksploatacji ~1798-1800
Bitwy Oblężenie Malty (1798-1800)
Położenie na mapie Malty
Mapa lokalizacyjna Malty
Bateria św. Piotra
Bateria św. Piotra
Położenie na mapie Morza Śródziemnego
Mapa lokalizacyjna Morza Śródziemnego
Bateria św. Piotra
Bateria św. Piotra
Ziemia35°53′14,3″N 14°32′14,8″E/35,887306 14,537444

Bateria św. Piotra (malt. Batterija ta' San Pietru, ang. Saint Peter's Battery) – bateria artyleryjska w Kalkara na Malcie, zbudowana przez powstańców maltańskich podczas blokady Francuzów w latach 1798–1800. Była częścią łańcucha baterii, redut i umocnień (entrenchments), okrążających francuskie pozycje w Marsamxett i Grand Harbour.

Leżała około 300 metrów od tylnej strony Baterii Klasztor Kapucynów, jej załogę prawdopodobnie stanowili członkowie milicji z Żejtun. Posiadała sklepione sale podziemne, służące jako koszary. Pozostałe detale odnośnie baterii i jej uzbrojenia nie są znane.

Podobnie do pozostałych fortyfikacji blokujących Francuzów, Bateria św. Piotra została rozebrana, możliwe, że po roku 1814. Nie pozostały po niej żadne widoczne ślady[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stephen C. Spiteri. Maltese ‘siege’ batteries of the blockade 1798–1800. „Arx – Online Journal of Military Architecture and Fortification”, s. 29, 05.2008 (ang.). [dostęp 2015-03-30]. [zarchiwizowane z adresu 2016-11-26].