Bateria (fortyfikacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bateria – zespół działobitni tworzący część dzieła obronnego lub samodzielne dzieło.

Baterie dzielą się na otwarte i zamknięte. W bateriach otwartych działobitnie nie są niczym przykryte; w zamkniętych nakryte są sklepieniem lub stropem. Baterie zamknięte umieszczano często w kazamatach. Szczególnym typem baterii zamkniętej jest (stosowana od drugiej połowy XIX w.) bateria pancerna, z działami osłoniętymi maskami pancernymi, lub umieszczonymi w obrotowych wieżach[1].

Bateria otwarta przyjmowała najczęściej postać ziemnego dzieła, osłoniętego wałem od czoła i barków, a z tyłu otwartego. Stosowana była jako wzmocnienie elementu obronnego (np. jako nadszaniec bastionu) lub jako samodzielne dzieło obronne[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996, s. 513.