Bazylika św. Antoniego w Rybniku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bazylika św. Antoniego Padewskiego
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej.:
– A/468/2020 z 19.05.2020 (woj. śląskie)[1]
– A/1443/91 z 25.11.1991 (woj. katowickie)[2]
bazylika mniejsza, kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Rybnik
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Antoniego Padewskiego w Rybniku
bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 1993
Jan Paweł II
Wezwanie Antoniego Padewskiego
Położenie na mapie Rybnika
Mapa konturowa Rybnika, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bazylika św. Antoniego Padewskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Bazylika św. Antoniego Padewskiego”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Bazylika św. Antoniego Padewskiego”
Ziemia50°05′52,66″N 18°32′59,18″E/50,097961 18,549772
Strona internetowa

Bazylika św. Antoniego Padewskiego w Rybniku – kościół w śródmieściu w Rybniku zbudowany w latach 1903-1906. W 1993 r. papież Jan Paweł II nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. Bazylika ta była jednym z kościołów Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. Świątynia jest także często nazywana "Katedrą Ziemi Rybnickiej". Jest najwyższą świątynią na Górnym Śląsku – wieże bazyliki wznoszą się na wysokość 95 metrów[3][4], przez co widoczne są z oddali, bez względu na to, z której strony wjeżdża się do Rybnika.

Historia i opis[edytuj | edytuj kod]

Pozwolenie na budowę tej świątyni uzyskał rybnicki proboszcz ks. Franciszek Brudniok, budowniczym zaś był ks. dr Tomasz Reginek.Neogotycką świątynię zaprojektował Ludwig Schneider, architekt rejencyjny z Opola. Wysokogatunkowa cegła, z której zbudowano kościół pochodziła z cegielni przy ul. Strąkowskiego w Wielopolu. Konsekrowano ją 29 sierpnia 1907 roku. Od 1 lutego 1952 r. funkcjonowała przy kościele kuracja, która 28 maja 1957 r. przekształcona została w samodzielną parafię pw. św. Antoniego z Padwy. Wskutek eksplozji dynamitu na dworcu kolejowym w Rybniku 22 czerwca 1921 r. kościół doznał poważnych uszkodzeń[5]. Również działania wojenne w 1945 r. znacznie zniszczyły kościół. 14 października 1959 r. spłonęła północna wieża kościoła. Zniszczone też wtedy zostały organy[6].

W ołtarzu głównym bazyliki umieszczono figurę św. Antoniego, który jest patronem ziemi rybnickiej. Jest to rzeźba ludowo-barokowa, datowana na XVI lub XVII wiek. Pochodzi ona prawdopodobnie z dawnego kościoła farnego leżącego w parku na górce, przy ul. Gliwickiej (obecny Kościół akademicki Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny). W latach 1828-1906 figurka znajdowała się w kaplicy wzniesionej u zbiegu ulic Mikołowskiej i Żorskiej, tam gdzie dziś szerokie schody wiodą na plac bazyliki. Na przełomie 1999/2000 w bazylice przeprowadzono montaż nowych witraży okiennych – łączna ich powierzchnia wynosi ok. 300 m². Witraże w prezbiterium przedstawiają sceny z życia patrona – św. Antoniego Padewskiego. Z okazji jubileuszu 100-lecia świątyni ofiarowano dzwon „Miłosierdzia Bożego”, ważący 3,5 tony. Odlano go w ludwisarni Grassnayr koło Innsbrucka. W listopadzie 2007 r. dzwon zamontowano w południowej wieży. Zainstalowano także 15 carillonów (dzwonów strojonych), odlanych w niemieckiej Pasawie, wygrywających melodię pieśni „Antoni, patronie ty nasz”.

W 2005 roku odsłonięto znajdujący się przed bazyliką Pomnik Jana Pawła II, a 10 kwietnia 2011 roku w świątyni odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą ofiarom katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku[7].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Żukowski, Anna Gudzik: Szlakami Zielonego Śląska 1. Czerwionka-Leszczyny: Agencja Reklamowo-Wydawnicza Vectra, 2010, s. 285-286. ISBN 978-83-60891-27-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]