Bela (książę Slawonii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bela
Książę Slawonii
wizerunek herbu
Herb Arpadowiczów
Książę Slawonii
Okres od 1260
do 1268
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Data urodzenia 1243/1249
Data i miejsce śmierci 1269
Ostrzyhom
Ojciec Bela IV
Matka Maria Laskarina


Bela, książę Slawonii, węg. Béla magyar királyi herceg (ur. 1243 lub 1249, zm. 1269), najmłodszy syn Beli IV, króla Węgier[1] i Marii Laskariny, córki Teodora I Laskarysa cesarza Nicei.[2]

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rok jego urodzin jest niepewny.[3][4] Ponieważ Małgorzata urodziła się w 1242 roku, to biorąc uwagę ten fakt niektórzy historycy, w tym Mór Wertner i Gyula Kristó uważają, że Bela urodził się około 1243 roku.[3] Sam Bela stwierdził w statucie z 1269 roku, że "nie skończyliśmy dwudziestu pięciu lat, mamy około dwudziestu", co sugeruje, że urodził się około 1249 roku.[5]

W liście napisanym przez Belę IV około 1254 roku do papieża Innocentego IV, odnaleźć można pierwszą wzmiankę o życiu księcia Beli[3], w kontekście planowanego małżeństwa Beli z nienazwaną siostrzenicą papieża (należy tu zaznaczyć, że takie wydarzenie nigdy nie miało miejsca).[3]

W konflikcie między ojcem a bratem Stefanem, także w 1265 roku, w bitwie pod Isaszeg brał udział po stronie ojca.

Zmarł za życia swoich rodziców. Został pochowany w kościele franciszkanów w Ostrzyhomiu, w którym jego płyta nagrobna zachowała się do dzisiaj.

Książę Slawonii[edytuj | edytuj kod]

W 1260 roku[6] król Bela IV mianował go księciem Slawonii. Oprócz Slawonii, księstwo Beli obejmowało także Chorwację i Dalmację[7]. Dotychczas kraje te rządzone były przez starszego brata Beli, Stefana - Młodego Króla.[7]

Rządy w Slawonii objął dopiero w latach 1264-1269 i jako książę w okręgach Chorwacji i Dalmacji oraz Valkó, Baranya, Somogy i Zala.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

Ożenił się z Kunegundą (1247- 9 lipca 1292), księżniczką brandenburską, córką Ottona III (1215-1267), margrabiego brandenburskiego i Bożeny (1227/30- 1290), czeskiej księżniczki. Ich małżeństwo pozostało bezdzietne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Érszegi, Géza; Solymosi, László (1981). "Az Árpádok királysága, 1000–1301". [W:] Solymosi, László. Magyarország történeti kronológiája, I: a kezdetektől 1526-ig. Akadémiai Kiadó. pp. 79–187. ISBN 963-05-2661-1.
  • Fine, John V. A (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. The University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4.
  • Kristó, Gyula; Makk, Ferenc (1996). Az Árpád-ház uralkodói. I.P.C. Könyvek. ISBN 963-7930-97-3.
  • Zsoldos, Attila (2007). Családi ügy: IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-15-4.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kristó i Makk 1996, s. 264, Appendix 5.
  2. Kristó i Makk 1996, s. 264, Appendix 5.
  3. a b c d Zsoldos 2007, s. 15.
  4. Kristó i Makk 1996, s. 264.
  5. Zsoldos 2007, s. 15.
  6. Érszegi i Solymosi 1981, p. 157.
  7. a b Érszegi i Solymosi 1981, s. 157.