Bengt af Klintberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bengt Knut Erik af Klintberg (ur. 25 grudnia 1938 w Sztokholmie) – szwedzki etnolog, folklorysta i pisarz. W 2006 roku otrzymał tytuł profesora.

Sławę przyniosły mu książki o legendach miejskich. Znany był również jako prowadzący, popularny niegdyś program radiowy Folkminnen. Nazywany jedynym szwedzkim przedstawicielem fluxusu – trendu artystycznego w sztuce.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Stigar (1959)
  • Ormkungens krona (1961)
  • Svenska trollformler (1965)
  • Stockholmsspelet (1966)
  • Magisk diktteknik (1967)
  • Dikter (1968)
  • Svenska folksägner (1972)
  • Gasten i svensk folktradition (1973)
  • Vad folkdiktningen berättar om folkets liv förr (1973)
  • Fula visboken (1977; tillsammans med Christina Mattsson)
  • Harens klagan och andra uppsatser om folklig diktning (1978)
  • Skogsdykaren (1979)
  • Oknytt (1983)
  • Skogsmusen och husmusen och andra gamla djursagor (1984)
  • Hejnumkärringen (1985)
  • Kvinnan som var gift med en varulv och andra folksägner (1985)
  • Råttan i pizzan (1986)
  • När king-kong spelar ping-pong (1988)
  • Sagan om Rane (1990)
  • En tjottablängare mellan lysmaskarna (1991)
  • Den stulna njuren (1994)
  • Guldvagnen på sjöbottnen (1997)
  • Kuttrasju (1998)
  • Namnen i almanackan (2001)
  • Rebecka och tigern (2001)
  • Glitterspray & 99 andra klintbergare (2005)
  • Ord i snön (2006)
  • Svensk Fluxus/Swedish Fluxus (2006)
  • Folkminnen (2007)
  • Vår tids folkkultur (2008; tills. med Ulf Palmenfelt)

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Expressens Heffaklump 1984
  • Årets folkbildare 1994
  • Sveriges Radios Novellpris 2002
  • Professors namn 2006
  • John Landquists pris 2007

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

"klintbergare" och andra moderna vandringssägner... (szw.) [dostęp 28 lutego 2010]