Beniamin (Pucek-Hryhorowicz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beniamin
Wasyl Pucek-Hryhorowicz
metropolita kazański i swijaski
Kraj działania  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce urodzenia 1706
Łochwica
Data i miejsce śmierci 21 czerwca 1785
Kazań
metropolita kazański i swijaski
Okres sprawowania 1762 - 1782
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja eparchia kazańska
Śluby zakonne 1740
Chirotonia biskupia 14 sierpnia 1748

Beniamin, imię świeckie: Wasyl Grigorjewicz Pucek-Hryhorowicz, (ur. w 1706 w Łochwicy[1], zm. 21 czerwca 1785 w Kazaniu) – metropolita Rosyjskiego Kościoła Prawosławny pochodzenia ukraińskiego.

Urodził się w rodzinie podoficera kozackiego pułku łubieńskiego, w guberni połtawskiej. Ukończył Kijowską Akademię Duchowną. Od 1733 był wykładowcą seminarium duchownego w Kazaniu. W 1740 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś w roku następnym został prefektem seminarium. W 1744 otrzymał godność archimandryty, został wyznaczony na przełożonego monasteru Przemienienia Pańskiego w Kazaniu i rektora seminarium w Kazaniu. Pracował również w eparchii kazańskiej jako misjonarz, wyjeżdżając w tym celu na obszary zamieszkiwane przez Mordwinów i Tatarów. Od 1746 do 1748 służył w jednej z cerkwi Petersburga.

14 sierpnia 1748 miała miejsce jego chirotonia na biskupa niżnonowogrodzkiego i arzamaskiego. Po pięciu latach został przeniesiony na katedrę twerską, zaś w 1758 - na pskowską. Od 1761 do 1762 był metropolitą petersburskim i honorowym przełożonym Ławry św. Aleksandra Newskiego. Jego usunięcie z najbardziej prestiżowej katedry w ówczesnym Rosyjskim Kościele Prawosławnym miało związek z wstąpieniem na tron carski Katarzyny II, która nie życzyła sobie, by najwyższe godności w Kościele obejmowali duchowni pochodzący z Ukrainy Lewobrzeżnej. Następnie od 1762 do 1782 sprawował urząd metropolity kazańskiego i swijaskiego. Po powstaniu Pugaczowa został niesłusznie oskarżony o sprzyjanie rebelii i przez pewien czas przebywał w areszcie domowym, ostatecznie zarzuty te został cofnięte. W 1782 został przeniesiony w stan spoczynku z godnością honorowego przełożonego Pustelni Siedmiojeziornej w Kazaniu. Zmarł w tymże klasztorze w 1785 i został pochowany w jego głównym soborze.

Znający duchownego osobiście archimandryta Platon (Lubarski) opisał go jako człowieka czystego serca, kochającego sprawiedliwość, gościnnego, gotowego wspierać ubogich, obdarzonego wszelkimi zaletami, jakie powinien posiadać hierarcha kościelny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Dymitr (Sieczenow)
Biskup niżnonowogrodzki
1748 - 1753
Następca
Teofan (Czarnucki)
Poprzednik
Mitrofan (Słotwinski)
Biskup twerski
1753 - 1758
Następca
Atanazy (Wolchowski)
Poprzednik
Sylwester (Kulabka)
Metropolita petersburski
1761 – 1762
Następca
Gabriel (Kremenecki)