Benjamin Bilse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Benjamin Bilse
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1816
Legnica
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1902
Legnica
Zawód dyrygent i kompozytor
Benjamin Bilse

Johann Ernst Benjamin Bilse[1] (ur. 17 sierpnia 1816 w Legnicy, zm. 13 lipca 1902 tamże)[1]niemiecki dyrygent i kompozytor, popularyzator muzyki symfonicznej, legniczanin.

Ojcem jego był Benjamin Bilse prowadzący zajazd na przedmieściu Legnicy. Matką była Anna Rozyna z domu Stier. Ojciec zmarł w 1831 roku[potrzebny przypis], pozostawiając żonę z pięciorgiem dzieci. Benjamin Bilse naukę muzyki rozpoczął w 1830 roku w wieku 14 lat. Muzyki uczył go ówczesny legnicki muzyk miejski Ernst Friedrich Scholz[2]. Pod jego kierunkiem Bilse zdobył umiejętność gry na skrzypcach i gry w zespole. Grał również na harfie, rogu i trąbce. Prawdopodobnie ojciec jego też był muzykiem i dał mu podstawy wykształcenia. Już w dzieciństwie Benjamin Bilse posiadał spore umiejętności muzyczne[potrzebny przypis]. Dzięki pomocy dwóch zamożnych legniczan udał się na studia do Wiednia. W Wiedniu studiował dyrygenturę i naukę gry na skrzypcach. Uczył go znany wirtuoz pochodzenia węgierskiego Joseph Böhm. W czasie studiów grywał w orkiestrze Johanna Straussa[2], jako pierwszy skrzypek, zarabiając w ten sposób na życie[potrzebny przypis]. Po powrocie w wieku 26 lat ze studiów zaczął ubiegać się o posadę dyrektora miejskiej orkiestry[2]. Stanowisko to objął 1 października 1842 roku. Rok później, gdy Friedrich Wilhelm Tschirch został powołany na stanowisko organisty i kantora w głównym kościele w Legnicy, rozpoczął z nim współpracę[potrzebny przypis]. W tym okresie Bilse skompletował pełną i dobrze wyszkoloną orkiestrę symfoniczną. Ponieważ magistrat miejski początkowo finansował tylko 6 koncertów rocznie, sam wypłacał honoraria muzykom za pozostałe koncerty. W tym celu musiał się podejmować dobrze płatnych kontraktów. Koncertował wszędzie, w Legnicy i okolicy, grał w śląskich i czeskich uzdrowiskach. Gdy w 1844 roku otwarto linię kolejową Wrocław - Berlin, wykorzystał możliwość szybkiego przemieszczania się z orkiestrą[2].

Popularność zdobyta, jako kompozytor i dyrygent, dorównuje sławie największych mistrzów XIX wieku, jak np. Johann Strauss[potrzebny przypis]. Bilse koncertował w całej Europie[2]. W 1882 r. 54 muzyków odeszło z jego zespołu i założyło własną orkiestrę nazwaną Ehemalige Bilsesche Kapelle (Dawna Orkiestra Bilsego), która stała się wkrótce znana jako Berliner Philharmoniker. Bilse usiłował odbudowywać zespół, ale ostatecznie w 1884 r. wrócił do rodzinnego miasta[2].

Przez wiele lat wraz z legnicką orkiestrą grywał w Dolinie Szwajcarskiej w Warszawie, w tym także polskie utwory[2]. Był zaprzyjaźniony ze Stanisławem Moniuszką. Komponował utwory na orkiestrę, m.in. tańce.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Biografia Benjamina Bilse na stronie domowej, bilse-gesellschaft.de [dostęp 2012-02-29] (ang.).
  2. a b c d e f g Jak legnicka orkiestra podbiła Europę. Ceniono jej koncerty bardziej od Straussa, wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2019-02-18] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]