Benjamin Butler (1818–1893)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Benjamin Franklin Butler
Ilustracja
Benjamin Butler pomiędzy rokiem 1870 a 1880
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1818
Deerfield
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1893
Waszyngton
gubernator Massachusetts
Okres od stycznia 1883
do stycznia 1884
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Partia Republikańska
Partia Zwolenników Papierowego Pieniądza
Poprzednik John Long
Następca George Robinson
członek Izby Reprezentantów z Massachusetts
Okres od marca 1867
do marca 1875
Okres od marca 1877
do marca 1879
Benjamin Franklin Butler Benjamin Franklin Butler (November 5, 1818 – January 11, 1893) Signature.svg

Benjamin Franklin Butler (ur. 5 listopada 1818 w Deerfield, zm. 11 stycznia 1893 w Waszyngtonie) – amerykański polityk, kandydat na prezydenta w 1884 roku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 5 listopada 1818 w Deerfield[1]. W 1828 roku jego rodzina przeprowadziła się do Lowell[1]. Butler uczęszczał do Exeter Academy, a następnie studiował prawo w Waterville College[1]. Studia ukończył w roku 1838, a dwa lata później został przyjęty do palestry[1]. W latach 50. XIX w. działał w legislaturze stanowej Massachusetts[1]. Był związany z południowym skrzydłem Partią Demokratyczną[2]. W czasie wojny secesyjnej walczył po stronie Unii[2]. Służył jako generał brygady milicji stanowej Massachusetts, a w maju 1861 roku dostał awans na generała majora[2]. Dowodząc w Fort Monroe w Wirginii, odmówił powrotu zbiegłych niewolników do Konfederacji twierdząc, że stanowią oni kontrabandę wojenną[2]. W 1864 roku został dowódcą Army of the James, jednak poniósł kilka porażek m.in. w kampanii Bermuda Hundred[2]. Po niepowodzeniu akcji pod Fort Fisher w Karolinie Północnej, w styczniu 1865 roku, Butler został zwolniony ze służby[2].

Po zakończeniu wojny przyłączył się do radykalnych republikanów, aktywnie popierając plan rekonstrukcji kraju oraz impeachment Andrew Johnsona[2]. Zasiadał w Izbie Reprezentantów w latach 1867–1875 i 1877–1879[2]. Był zagorzałym zwolennikiem Ulyssesa Granta, lecz w 1878 roku odszedł od Partii Republikańskiej i przyłączył się do Greenback Party[2]. W 1882 roku został wybrany gubernatorem Massachusetts z poparciem demokratów[1]. Dwa lata później Greenback Party wysunęła jego kandydaturę w wyborach prezydenckich[1]. W kampanii postulował wprowadzenie ośmiogodzinnego dnia pracy i kontroli federalnej handlu międzystanowego[2]. W głosowaniu powszechnym zdobył nieco ponad 175 tysięcy głosów i zajął trzecie miejsce wśród kandydatów[3]. Zmarł 11 stycznia 1893 w Waszyngtonie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Butler, Benjamin Franklin (ang.). Biographical Directory of the United States Congress. [dostęp 2017-12-12].
  2. a b c d e f g h i j Benjamin F. Butler (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2017-12-12].
  3. US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-06].