Bernard H-52

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernard H-52
Bernard H-52
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Société des Avions Bernard
Konstruktor Sigismond-Georges Bruner
Typ samolot myśliwski pływakowy
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji metalowej
Załoga 1
Historia
Data oblotu 16 czerwca 1933
Lata produkcji 1933
Dane techniczne
Napęd silnik gaźnikowy Gnome et Rhône 9Kbrs
Moc 500 KM (368 kW)
Wymiary
Rozpiętość 11,5 m
Długość 9,3 m
Wysokość 4,27 m
Powierzchnia nośna 18,2 m²
Masa
Własna 1480 kg
Startowa 1888 kg
Osiągi
Prędkość maks. 328 km/h
Prędkość przelotowa 295 km/h
Prędkość wznoszenia 7,5 m/s
Pułap 9000 m
Zasięg 600 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe Darne kal. 7,5 mm
Użytkownicy
 Francja
Rzuty
Rzuty samolotu

Bernard H-52francuski pływakowy samolot myśliwski z okres międzywojennego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W związku z zapotrzebowaniem lotnictwa francuskiej Marynarki Wojennej na pływakowy samolot myśliwski dla eskadr brzegowych i pokładowych, w wytwórni Société des Avions Bernard opierając się na konstrukcji wcześniej opracowanego samolotu myśliwskiego Bernard 260 opracowano wodnosamolot, który oznaczono jako H-52. Przy jego konstrukcji zastosowano układ skrzydeł i kadłub tego samolotu, natomiast zastosowano mocniejszy silnik oraz pływaki.

Prototyp samolotu został oblatany w 16 czerwca 1933 roku, a we wrześniu 1933 roku pokazano go dowództwu marynarki. W związku z tym że nie było zainteresowania ze strony lotnictwa marynarki, zbudowano jedynie jego prototyp, który w 1935 roku posłużył do konstrukcji nowego pokładowego samolotu myśliwskiego Bernard H-110.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Samolot Bernard H-52 był w 1933 roku poddany testom fabrycznym oraz wykonywał loty pokazowe dla Marynarki Wojennej.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Wodnosamolot pływakowy Bernard H-52 był dolnopłatem o konstrukcji metalowej. Kadłub mieścił odkrytą kabinę pilota. Napęd stanowił silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy, chłodzony powietrzem. Samolot posiadał dwa pływaki pod skrzydłami, przymocowane wspornikami do kadłuba i skrzydeł. Był przystosowany do startu za pomocą katapulty.

Uzbrojenie stanowiły 2 karabiny maszynowe Darne kal. 7,5 mm umieszczone w skrzydłach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jean Liron: Les Avions Bernard. Paryż: Éditions Larivière S.A., 1990, s. 202-206. (fr.)
  • William Green, Gordon Swanborough: The complete book of fighters : an illustrated encyclopedia of every fighter aircraft built and flown. London: Salamander Book, 2001, s. 62. ISBN 978-1-84065-269-7. (ang.)