Bernard Miller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernard Zygmunt Miller
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1886
Kraków
Przebieg służby
Siły zbrojne c. k. Obrona Krajowa
Orzeł hallerczyków.jpg Błękitna Armia
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Straż Graniczna II RP Straż Graniczna II RP
Jednostki Syberyjska Brygada Piechoty
83 Pułk Piechoty
20 Pułk Piechoty
2 Batalion Graniczny
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
dowódca batalionu granicznego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości Medal Zwycięstwa

Bernard Zygmunt Miller (ur. 1 maja 1886 w Krakowie, zm. 1945?) – polski piłkarz i trener oraz major piechoty Wojska Polskiego i inspektor Straży Granicznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 33 pułku piechoty Obrony Krajowej. 4 sierpnia 1914 roku został mianowany chorążym rezerwy[1][2].

23 października 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku, jako oficer byłej 5 Dywizji Strzelców Polskich, w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Syberyjskiej Brygadzie Piechoty[3].

1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 2 pułku syberyjskim, późniejszym 83 pułku piechoty[4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 442. lokatą w korpusie oficerów piechoty[5]. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 83 pułku piechoty w Kobryniu[6]. W latach 1923–1924 dowodził III batalionem 83 pułku piechoty[7][8]. W latach 1925–1927 dowodził III batalionem 20 pułku piechoty w Krakowie[9].

31 października 1927 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 2 batalionu granicznego[10][11]. 14 lutego 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II[12]. Z dniem 30 listopada 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku[13]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Częstochowa. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Pełnił wówczas służę w Straży Granicznej[14].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją przygodę z piłką rozpoczął w Cracovii, której był także działaczem. W 1911 roku przeniósł się do Łodzi, gdzie zasilił szeregi ŁKS-u. Występował na pozycji lewego łącznika. Prócz gry w klubie, był także opiekunem (pierwszym trenerem) łódzkich piłkarzy.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista starszeństwa c. i k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1916 ↓, s. 73.
  2. Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 150, 350.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 41 z 27 października 1920 roku, poz. 978.
  4. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 216, 773.
  5. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 34.
  6. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 553.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 364, 403.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 317, 347.
  9. Obsada pułków piechoty w: Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 269.
  10. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 329.
  11. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 119, 170.
  12. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 14 lutego 1929 roku, s. 77.
  13. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 16 z 18 października 1929 roku, s. 330.
  14. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 326, 908.
  15. M.P. z 1935 r. nr 65, poz. 85.
  16. M.P. z 1931 r. nr 156, poz. 227.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]