Bernard Połoniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernard Połoniecki
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1861
Lwów
Data i miejsce śmierci 1 lutego 1943
Lwów
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski
Zawód, zajęcie księgarz, wydawca
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Wawrzyn Akademicki
Grobowiec Bernarda Połonieckiego

Bernard Połoniecki (ur. 24 maja 1861 we Lwowie, zm. 1 lutego 1943 tamże) – księgarz i wydawca

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z żydowskiej rodziny Pordesów, przybyłej do Lwowa z Austrii. Księgarz i wydawca, właściciel Księgarni Polskiej (róg ul. Akademickiej i Klementyny Tańskiej) z filią w Warszawie. W latach 18901939 właściciel dużego przedsiębiorstwa: nowoczesnej drukarni, introligatorni, składu nut i druków muzycznych oraz fortepianów. Prezes Stowarzyszenia Kupców i Przemysłowców Polskich Województw Południowo-Wschodnich we Lwowie[1]. Wydawca literatury pięknej (Biblioteki Mrówki) oraz publikacji z różnych dziedzin wiedzy a także nut, map i czasopism. Właściciel wypożyczalni książek (Czytelnia Naukowa we Lwowie), gdzie czytelnicy mieli do dyspozycji tematycznie ułożone listy zbiorów i trzy różne formy abonamentu: beletrystyczny, naukowy i mieszany. Szczególną dbałość wykazywał przy organizowaniu czytelni muzycznej. Dysponowała ona obszernym zbiorem książek, podzielonym na działy a także wieloma cennymi zbiorami nut i prasy literacko-artystycznej. Zbiór książek obejmował historię muzyki, dydaktykę muzyki, harmonię i kompozycję. Drugą jego pasją, poza księgarstwem, była uprawa róż i dalii, co w czasie II wojny światowej stało się źródłem skromnych dochodów, gdy po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną (22 września 1939) upaństwowiono jego księgarnię i skonfiskowano książki. Wychowawca wielu wybitnych polskich księgarzy i wydawców. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 297 „za działalność księgarską i zasługi około organizacji kupiectwa”.
  2. Marian Brzezicki. Lwowscy księgarze. „Biuletyn”. Nr 48, s. 44, Grudzień 1984. Koło Lwowian w Londynie. 
  3. M.P. z 1935 r. nr 257, poz. 306 „za wybitną działalność wydawniczą w dziedzinie literatury polskiej”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Konopka, Dzienniki Bernarda Połonieckiego jako źródło do dziejów księgarstwa Lwowa XIX i XX wieku, [w:] Kraków Lwów. Książki-czasopisma-biblioteki XIX i XX wieku. Tom VI. Część 1. Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej. Kraków 2003. ​ISBN 83-7271-220-4​.