Bernardo Rategno da Como

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernardo Rategno da Como
Inkwizytor
Data i miejsce urodzenia ?
Como
Data i miejsce śmierci 1512
Como (?)
Inkwizytor Como
Okres sprawowania 20 maja 1505 – 1512
Wyznanie Rzymskokatolickie
Inkardynacja Zakon Kaznodziejski
Śluby zakonne przed 1474

Bernardo Rategno lub Retegno (zm. 1512) – włoski dominikanin, teolog i inkwizytor. Znany też jako Bernardo da Como (łac. Bernardus Comensis).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Como i wstąpił do zakonu dominikanów na długo przed 1474, gdy kapituła generalna tego zakonu mianowała go lektorem sentencji w pałacu papieskim w Rzymie. Należał do zreformowanej, tzw. obserwanckiej gałęzi zakonu dominikańskiego i w 1479 był przypisany do konwentu św. Dominika w Bolonii. Następnie był przeorem konwentów dominikańskich kolejno w Como (1490), Modenie (1493-94), Faenzy (1494-96), Cremonie (1501-02) i ponownie w Como (1506). 20 maja 1505 został mianowany inkwizytorem diecezji Como. W 1506 kierował procesami o czary w Valchiavenna, Berbenno oraz w Ponte in Valtellina. Zmarł w 1512.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Strona tytułowa podręcznika Lucerna Inquisitorum Haereticae Pravitatis autorstwa Bernardo Rategno da Como (wydanie rzymskie z 1584)

Bernardo Rategno jest autorem podręcznika dla inkwizytorów zatytułowanego Lucerna Inquisitorum Haeretice Pravitatis oraz traktatu teologicznego O Czarownicach[1], w którym argumentował na rzecz realności zbrodni czarów i lotów na sabat oraz przekonywał o konieczności prześladowania czarownic. Oba te dzieła wydano drukiem w Mediolanie w 1566, w Rzymie w 1584 i w Wenecji w 1596. W traktacie O Czarownicach Bernardo wspomniał, jakoby z archiwów inkwizycji w Como wynikało, że sekta czarownic istniała od około połowy XIV wieku.

Pomimo przekonania o realności czarów, Bernardo Rategno w swych dziełach zwracał uwagę na konieczność zachowania norm proceduralnych w procesach o czary i zalecał inkwizytorom daleko posuniętą ostrożność. Wskazywał, że nie należy nikogo oskarżać wyłącznie na podstawie zeznań innej czarownicy, jak również był przeciwny nadużywaniu tortur.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łaciński tytuł podawany jest w dwóch formach: De Strigiis oraz De Strigibus.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]