Białkowo (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°6′33″N 19°5′28″E
- błąd 38 m
WD 53°8'N, 19°9'E
- błąd 20517 m
Odległość 2010 m
Białkowo
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat golubsko-dobrzyński
Gmina Golub-Dobrzyń
Liczba ludności (III 2011) 486[1]
Strefa numeracyjna 56
Kod pocztowy 87-400
Tablice rejestracyjne CGD
SIMC 0842779
Położenie na mapie gminy wiejskiej Golub-Dobrzyń
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Golub-Dobrzyń
Białkowo
Białkowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Białkowo
Białkowo
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Białkowo
Białkowo
Położenie na mapie powiatu golubsko-dobrzyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu golubsko-dobrzyńskiego
Białkowo
Białkowo
Ziemia53°06′33″N 19°05′28″E/53,109167 19,091111

Białkowowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Golub-Dobrzyń.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 486 mieszkańców[1]. Jest piątą co do wielkości miejscowością gminy Golub-Dobrzyń.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 534.

Wiek XVI[edytuj | edytuj kod]

W 1564 r. Białkowo należało do szlacheckiej rodziny Białkowskich herbu Rogala, która swe nazwisko przyjęła od nazwy owej posiadłości. Rodzina Białkowskich herbu Rogala była gałęzią szlacheckiej rodziny Siecińskich z Siecina vel Siecinia pod Dobrzyniem nad Wisłą, z których wywodzą się Krasiccy vel Siecińscy z Siecinia. Pochodziła ona od Jakuba Siecińskiego, dziedziczącego na Białkowie. Sieciński pierwszy zaczął pisać się Białkowskim, żoną jego była Anna Grodzieńska, współdziedziczka części wsi Grodzień. Miał z nią syna Tomasza Białkowskiego (1564-1568), dziedzica Białkowa i części Płonka. W 1564 r. Tomasz zapłacił pobór generalny z 1 łanu znajdującego się w Białkowie oraz z 1 łanu w sąsiednim Płonku (wieś należała podówczas do parafii Płonne). W 1567 r. Katarzyna Sarnowska, córka Jakuba Siecińskiego z Białkowa skwitowała swego brata Tomasza Białkowskiego z sukcesji po rodzicach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]