Białoruski Związek Włościański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Białoruski Związek Włościański
Państwo  Polska
Skrót BZW
Data założenia 10 listopada 1925
Data rozwiązania 1932
Ideologia polityczna autonomizm

Białoruski Związek Włościański (biał. Беларускі Сялянскі Саюз, Biełaruski Sialański Sajuz) – partia białoruskiej mniejszości narodowej działająca w latach 1925-1932 na terenie północno-wschodnich ziem II Rzeczypospolitej.

Została założona 10 listopada 1925 roku przez działaczy Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej. Głosiła poglądy zbliżone do chrześcijańskiej demokracji – domagała się autonomii dla mieszkających w Polsce Białorusinów, prawa do rozwoju oświaty i kultury w języku ojczystym, zaprzestania szykan wobec działaczy białoruskiego ruchu narodowego, zniesienia osadnictwa wojskowego, podziału ziemi obszarniczej między chłopów, swobody wyznania oraz zmniejszenia obciążeń wobec białoruskiego chłopstwa.

Organizacja współpracowała z chrześcijańskimi demokratami. Do jej głównych działaczy należeli Fabian Jeremicz i Bazyli Rogula.

Partia wydawała w latach 1926-1929 gazetę Sialanskaja Niwa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Garlicki A., Landau Z., Roszkowski W., Stawecki P., Tomaszewski J. (red. red.) "Encyklopedia historii II Rzeczypospolitej", Warszawa 1999, ​ISBN 83-214-1101-0