Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Białostockie Muzeum Wsi)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Ilustracja
Chałupa z Grzybowszczyzny Starej w Podlaskim Muzeum Kultury Ludowej.
Państwo  Polska
Miejscowość Wasilków
Adres ul. Leśna 7, 16-010 Wasilków
Data założenia 1982[1]
Zakres zbiorów zbiory etnograficzne, artystyczno-historyczne, zabytki techniki rolnej i leśnej
Dyrektor dr Artur Gaweł
Położenie na mapie gminy Wasilków
Mapa lokalizacyjna gminy Wasilków
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białostockiego
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej
Ziemia53°10′32″N 23°08′57″E/53,175556 23,149167
Strona internetowa

Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej (do września 2016 roku Białostockie Muzeum Wsi) – muzeum typu skansenowskiego, gromadzące zabytki architektury drewnianej i zbiory etnograficzne z regionu białostockiego, łomżyńskiego i z Suwalszczyzny. Powstało z połączenia Białostockiego Muzeum Wsi i Działu Etnografii Muzeum Podlaskiego, wcześniej było oddziałem Muzeum.

Muzeum jest położone przy północnych granicach Białegostoku, w mieście Wasilków, przy szosie do Augustowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dział Etnografii funkcjonował od 1962 roku, a muzeum na wolnym powietrzu założono w 1982 roku jako oddział ówczesnego Muzeum Okręgowego w Białymstoku. Skansen miał realizować projekty ochrony drewnianego budownictwa regionu białostockiego powstały w latach sześćdziesiątych. Autorem jednego z pierwszych założeń programowych był prof. Ignacy Tłoczek. Projekt ostatecznie przyjęto do realizacji jest autorstwa prof. Mariana Pokropka. Zakładał odtworzenie całych układów osadniczych występujących w północno-wschodniej Polsce, takich jak: szeregówka, ulicówka, przysiółek drobnoszlachecki, zabudowa kolonijna oraz zespoły dworski i leśny.

Zbiory[edytuj | edytuj kod]

W Podlaskim Muzeum Kultury Ludowej na obszarze blisko trzydziestu hektarów znajduje się około 40 budynków i innych obiektów architektonicznych, przeniesionych z różnych części woj. podlaskiego, m.in.:

  • dwa wiatraki-koźlaki z Tykocina i z Wojnowców koło Sokółki
  • kuźnia z Gródka, z ok. 1914 r.
  • leśniczówka przeniesiona z Lipniaka koło Suwałk; budynek ten to przykład typowej architektury realizowanej przez administrację leśną w okresie międzywojennym w wielu osadach puszczańskich północno-wschodniej Polski
  • gajówka z Krusznika koło Wigier; obok gajówki głaz z inskrypcją w j. rosyjskim, upamiętniający pomiary Puszczy Knyszyńskiej wykonane w trakcie urządzania lasu przez administrację carską w drugiej połowie XIX w.;
  • chałupa białoruska z Grzybowszczyzny Starej koło Krynek, z połowy XIX w.; budynek typu wydłużonego, mieszczący pod jednym dachem część mieszkalną, pomieszczenia gospodarcze i przeznaczone dla zwierząt
  • dom drewniany z Jacowlan koło Sokółki, z 2. poł. XIX wieku; w budynku powstała wystawa stała: wnętrza domu wiejskiego z 2. poł. XX wieku
  • drewniany kierat
  • dwór ziemiański z Bobry Wielkiej koło Dąbrowy Białostockiej, przebudowany w 1818 r., o cechach klasycystycznych, z czterokolumnowym portykiem, z dachem naczółkowym krytym gontem; dwór swego czasu gościł wybitne osobistości polskiej kultury i nauki, m.in. Jana Bułhaka, Tadeusza Korzona, Ignacego Paderewskiego, Wandę Miłaszewską
  • przysiółek drobnoszlachecki z pięcioma zagrodami rozmieszczonymi wokół centralnego placu – wygonu, odtwarzający typ wsi o luźnej, swobodnej zabudowie charakterystyczny dla pogranicza Mazowsza i Podlasia, zasiedlanego przez szlachtę zagonową; na przysiółku chałupy (dworki) z okolic Ciechanowca – z Pieczysk z II połowy XIX w. i z Tymianek-Buci, z przełomu XIX i XX w., a także z Piszczat-Piotrowięt koło Sokół, z 1932 r. i z Dąbrowy-Moczydeł koło Szepietowa, z 1926 r.; poza tym spichrze, stodoły, maneż oraz niewielki wiatrak z Bogdanek koło Juchnowca, typu holenderskiego
  • remiza strażacka z Rudki koło Brańska, pochodząca z 1926 r.
  • młyn wodny z Bagniuk koło Michałowa, z 1941 r.; we wnętrzu młyna gręplarnia do wełny oraz młynek i prasa do wytłaczania oleju.

W budynkach tradycyjne wyposażenie wnętrz oraz wystawy czasowe i stałe, poświęcone m.in. dawnym narzędziom rolniczym, pojazdom wiejskim, osadnictwu w dolinach rzek, zdobnictwu architektury drewnianej, garncarstwu i pszczelarstwu.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]