Biały Grzbiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok ze ścieżki nad Reglami

Biały Grzbiet – odcinek grani łączącej Długi Giewont z Małą Krokwią w masywie Krokwi (od Kalackiej Kopy do Przełęczy Białego). Grań ta w Kalackiej Kopie odbiega od grani Giewontu w północno-wschodnim kierunku[1] i kolejno wyróżnia się w niej[2]:

Południowo-wschodnie stoki Białej Grani to Kalacki Upłaz opadający do polany Kalatówki i Kalackiego Koryta. Stoki północno-zachodnie zwane Popod Perci opadają do Doliny Białego, są w nich dwa żleby: Żleb pod Wrótka i Żleb pod Patyki. Górna część Białego Grzbietu i górna część stoków opadających do Doliny Białego są skaliste[2].

Obecnie Biały Grzbiet jest zalesiony, ale ponad lasem wystają z niego pojedyncze wapienne skały[1]. Dawniej był częściowo trawiasty, był wypasany i wchodził w skład Hali Kalatówki i Hali Białe[3]. Przez obydwie Przełęcze Białego oraz północno-zachodnimi stokami Białego Grzbietu biegnie Ścieżka nad Reglami[1]. Istniał dawniej niebiesko znakowany szlak prowadzący od Przełęczy Białego Białym Grzbietem pod przełęcz Wrótka[4].

Szlaki turystyczne
szlak turystyczny czarny Ścieżka nad Reglami, odcinek: Kalatówki – Biały Grzbiet – Dolina Białego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].
  3. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  4. Mariusz Zaruski: Na bezdrożach tatrzańskich. Łomianki: Wyd. LTW, 2007. ISBN 978-83-7565-004-4.