Białynin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Białynin
Kościół św. Wawrzyńca
Kościół św. Wawrzyńca
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat skierniewicki
Gmina Głuchów
Liczba ludności (2011) 328[1]
Strefa numeracyjna (+48) 46
Kod pocztowy 96-130
Tablice rejestracyjne ESK
SIMC 0727759
Położenie na mapie gminy Głuchów
Mapa lokalizacyjna gminy Głuchów
Białynin
Białynin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Białynin
Białynin
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Białynin
Białynin
Położenie na mapie powiatu skierniewickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu skierniewickiego
Białynin
Białynin
Ziemia51°48′27″N 20°00′49″E/51,807500 20,013611

Białyninwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim,w gminie Głuchów.

Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku[2].

Położenie i okolica[edytuj | edytuj kod]

Białynin leży przy drodze krajowej nr 72, łączącej Łódź i Rawę Mazowiecką. W pobliżu wsi przepływa rzeczka Łupia, uważana za ciek źródłowy Skierniewki.

Okolicę wsi stanowią głównie pola uprawne; jest także nieco łąk.

Opis miejscowości[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajdują się m.in. kościół, cmentarz parafialny, szkoła podstawowa (szkoła uczestniczy w programie edukacji ekologicznej), przedszkole, biblioteka, ochotnicza straż pożarna i kilka sklepów.
Przez Białynin przebiega trasa Rogowskiej Kolei Wąskotorowej, której stacja znajduje się we wsi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Białynin jest starą wsią. Najstarsza wzmianka o nim pochodzi z 1359 r. W owym czasie miejscowość należała do dóbr arcybiskupich i leżała na krańcach księstwa łowickiego.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

We wsi urodził się w 1873 roku ksiądz Józef Jóźwik.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz parafialny w Białyninie. Kaplica cmentarna z XIX wieku i kościół św. Wawrzyńca.

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[3] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół kościoła pw. św. Wawrzyńca, pocz. XX w.:
    • kościół, nr rej.: 510/A z 8.11.1978
    • plebania, nr rej.: jw.
    • cmentarz kościelny, nr rej.: 955/A z 2.02.1994
    • ogrodzenie, nr rej.: jw.
  • kaplica cmentarna, drewniana, XIX w., nr rej.: 12/11/ z 27.05.1946 oraz 273 z 29.12.1967

Kościół w Białyninie[edytuj | edytuj kod]

Późnogotycki drewniany portal starego kościoła w Białyninie (1521). Obecnie w kaplicy cmentarza parafialnego.

Parafia w Białyninie pw. św. Wawrzyńca powstała w XV w. Obecny murowany kościół parafialny zbudowany został w stylu secesyjnym w latach 19081910 według projektu Jarosława Wojciechowskiego. Jest to budowla dwunawowa.

Świątynia ta stanęła w miejscu starego, drewnianego kościoła, pochodzącego z 1521 r., który został rozebrany na krótko przed rozpoczęciem budowy nowej świątyni.

Pozostałością po dawnym kościele jest obecnie jedynie drewniany ostrołukowy portal z XVI w., umieszczony w drewnianej kaplicy, zbudowanej w początkach XIX w., znajdującej się na leżącym nieopodal kościoła cmentarzu parafialnym. Portal posiada m.in. prostokątne obramowanie z maswerkami, na których widnieją stylizowane głowy zwierząt oraz rzeźbione węgary.

W kościele w Białyninie znajduje się m.in. zabytkowa monstrancja z 1640 r. ozdobiona herbem ówczesnych właścicieli miejscowości – „Jelita” a także secesyjne witraże.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-07-15].
  2. Karol de Perthées, Mappa szczegulna woiewodztwa rawskiego, 1792
  3. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 19 września 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]