Bieliny (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bieliny
osada
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat bartoszycki
Gmina Bartoszyce
Strefa numeracyjna 89
Kod pocztowy 11-200
Tablice rejestracyjne NBA
SIMC 0470326
Położenie na mapie gminy wiejskiej Bartoszyce
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Bartoszyce
Bieliny
Bieliny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bieliny
Bieliny
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Bieliny
Bieliny
Położenie na mapie powiatu bartoszyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bartoszyckiego
Bieliny
Bieliny
Ziemia54°09′23″N 20°57′21″E/54,156389 20,955833
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. bartoszyckim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Bieliny (niem. Bellienen) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bartoszyce[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W dokumentach z 1889 r. Bieliny wymieniane są jako folwark, należący do majątku ziemskiego Bajdyty.

Po 1945 r. utworzono w Bielinach PGR. W 1978 r. we wsi było jedno gospodarstwo rolne o pow. 4 ha (poza PGR-em). W 1983 r. we wsi było 6 budynków mieszkalnych, usytuowanych w zwartej zabudowie. W tym czasie Bieliny miały 59 mieszkańców, funkcjonowała świetlica, klub i punkt biblioteczny.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • pałac pochodzący z 1885 r. (istniał w 1987 r., jednak nie jest wymieniany w opracowaniu Małgorzaty Jackiewicz-Garniec i Mirosława Garniec "Pałace i dwory dawnych Prus Wschodnich" z 2001 roku)
  • Park
  • Powozownia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bartoszyce. Z dziejów miasta i okolic. Wyd. drugie zmienione. Wyd. Pojezierze, Olsztyn 1987, 480 str., ​ISBN 83-7002-239-1