Bielmo pierwotne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bielmo pierwotne (przedrośle, prabielmo) – komórki wegetatywne gametofitu żeńskiego roślin nagonasiennych, które po zapłodnieniu stają się tkanką odżywczą nasiona. Tkanka składa się z komórek haploidalnych (1n)[1]. Po zapłodnieniu prabielmo rozrasta się wchłaniając większość tkanki nucellusa, w efekcie zarodek znajdujący się w nasieniu otoczony jest bielmem pierwotnym[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 282. ISBN 83-01-13953-6.
  2. Malinowski Edmund: Anatomia roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 455-456.