Bitwa pod Betennabris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Betennabris
wojna żydowska (66–73)
Ilustracja
Lokalizacja Gadary
Czas 68 n.e.
Miejsce wieś Betennabris koło Gadary, Judea
Terytorium Izrael
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Rzymianie powstańcy żydowscy
Dowódcy
Placidus
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane ponad 20 000 zabitych,
2 200 jeńców
brak współrzędnych

Bitwa pod Betennabris – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 68 n.e.

Równocześnie z trwającymi w Jerozolimie sporami miejscowych stronnictw, Wespazjan zdecydował się zlikwidować pozostałe ośrodki powstańcze przed ostatecznym szturmem miasta. Pierwszym celem stało się miasto Gadara położone na wschód od Jordanu. Po zdobyciu miasta Wespazjan pozostawił w nim 3 500 ludzi, a z resztą sił pomaszerował do Cezarei nadmorskiej. Ponieważ jednak wielu powstańcom z Gadary udało się zbiec, wódz rzymski nakazał Placidusowi pościg za uciekinierami. Rzymianie dogonili przeciwnika w rejonie umocnionej wsi Betennabris, gdzie doszło do bitwy. Oddziały żydowskie przypuściły atak na Rzymian, którzy umiejętnie wycofali się na otwarte pole. Tutaj legioniści Placidusa okrążyli atakujących, obrzucając ich oszczepami. Rozbity oddział powstańczy poszedł w rozsypkę, a uciekających Żydów, Rzymianie wycięli. Kolejny szturm w kierunku wsi zakończył się zdobyciem murów i wybiciem większości obrońców. Po zdobyciu Betennabris, Rzymianie splądrowali i spalili wioskę. Około 15 000 uciekinierów wojska rzymskie dopadły nad rzeką Jordan, gdzie wszystkich zabito w walce. Do niewoli rzymskiej dostało się 2 200 ludzi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bernard Nowaczyk: Masada 66–73, wyd. Bellona. Warszawa 2009.